Το έλλειμμα του κρατικού προϋπολογισμού και το έλλειμμα εξωτερικών συναλλαγών συνδέονται και τροφοδοτούν το ένα το άλλο. Τώρα που η εποχή της υπερκατανάλωσης με δανεικά έχει τελειώσει, το συνολικό εισόδημα αναγκαστικά θα διαμορφώνεται στο ύψος λίγο-πολύ της αξίας των αγαθών και υπηρεσιών που πουλάμε (ο ένας στον άλλον, και κυρίως σε αγοραστές από άλλες χώρες). Μπορούμε να το μοιράσουμε μεταξύ μας όσο δίκαια θέλουμε, και μπορούμε να το αυξήσουμε φτιάχνοντας ελκυστικά προϊόντα σε καλές τιμές. Και, φυσικά, «να φτιάξουμε ελκυστικά προϊόντα σε καλές τιμές» είναι αυτό που σκέφτεται ένας οικονομολόγος όταν λέει «να βελτιώσουμε την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας».

Δωρεάν υγεία για ποιον;
Το 2009 το δημόσιο πλήρωσε για φάρμακα 5,1 δισ. ευρώ έναντι 880 εκατ. ευρώ το 2000. Τούτο σημαίνει πως το ελληνικό δημόσιο πλήρωσε το 2000 περί τα 88 ευρώ κατά κεφαλήν με βάση ένα πληθυσμό 10 εκατ. και το 2009 πλήρωσε 510 ευρώ…

Οι γιατροί τα γράψανε, οι φαρμακοποιοί εισέπραξαν το εξασφαλισμένο με νόμο περιθώριο κέρδους και οι φαρμακέμποροί ομού μετά των άλλων έκαναν πάρτι εις υγείαν του κορόιδου.

Αν τα 5,1 δισ.  ευρώ του 2009 τα διαιρέσουμε δια 11.000 που είναι ο αριθμός των φαρμακείων στην Ελλάδα, μας κάνει 463.636 ευρώ είσπραξη μόνο από το δημόσιο. Με 24% που ήταν μέχρι πρόσφατα το περιθώριο κέρδους μας κάνει ένα ετήσιο κέρδος για το έτος αναφοράς περί τις 111.272 ευρώ.

Η φαρμακευτική δαπάνη του δημοσίου ανά φαρμακείο είναι 463 χιλ. ευρώ, και αυτό αφήνει κέρδη 111 χιλιάδες ευρώ. Προσθέστε και ιδιωτική δαπάνη φαρμάκων, προφυλακτικά, σαμπουάν κλπ…

Ο αγώνας τώρα δικαιώνεται; Στην ασθένεια λοιπόν δεν μπορείς να βάλεις πλαφόν.

Τα ανδρείκελα των «Μεταναστών», Βλάσης Κανιάρης

Η διαπραγμάτευση για τη συμμετοχή των ιδιωτών πιστωτών στην ελάφρυνση του χρέους της Ελλάδας ήταν στην πραγματικότητα διαδικασία ανάμεσα στον «επίσημο τομέα» (ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ) και τους ιδιώτες. Ήδη από τις 20 Δεκεμβρίου είχε συμφωνηθεί η αναβάθμιση της προτεραιότητας των νέων ομολόγων (μετά το κούρεμα) στο επίπεδο του EFSF. Συμφωνήθηκε επί της ουσίας το εξής πολύ απλό: σε περίπτωση αδυναμίας εξυπηρέτησης των δανειακών υποχρεώσεων από τη μεριά της Ελλάδας, οι ζημίες θα κατανεμηθούν ανάμεσα στον επίσημο και ιδιωτικό τομέα σύμφωνα με τη μεταξύ τους συμφωνία. Δηλαδή, ο «επίσημος» τομέας δέχθηκε να απεμπολήσει δικαιώματα προς όφελος του «ιδιωτικού». Η σημασία αυτής της κατάληξης ξεπερνά το ελληνικό ζήτημα. Είναι σήμα προς τις αγορές ότι αναγνωρίζεται το ατελέσφορο της πολιτικής της Ντοβίλ των Μέρκελ και Σαρκοζί του Οκτωβρίου 2010 που χρέωνε μεγάλο μέρος του κόστους διάσωσης των περιφεριακών χωρών της Ευρώπης στους ιδιώτες δανειστές και που είχε σχεδόν καταστροφικά αποτελέσματα στις αγορές ομολόγων της Ευρώπης. Όσον αφορά την Ελλάδα, και τη συγκεκριμένη διαπραγμάτευση, ήταν ο καταλύτης για την εντυπωσιακή μείωση των επιτοκίων, και την περίοδο χάριτος (ή διευκολύνσεων για μια δεκαετία).

Ο Γιώργος Προκοπάκης είναι σύµβουλος επιχειρήσεων σε θέµατα οργάνωσης και διαχείρισης πληροφοριών, πρώην καθηγητής στο Columbia University

Τέτοια κινήματα είναι οι Πειρατές στις σκανδιναβικές χώρες, το «Καταλάβετε τη Γουόλ Στριτ» και οι παραφυάδες του στην Ευρώπη, ενώ θα μπορούσε να περιλάβει κανείς υπό μία έννοια σ’ αυτά και την Αραβική Ανοιξη. Εχουν κοινά σημεία, όπως είναι η δυσαρέσκεια από τις ιδέες που κυκλοφορούν και η αντίδραση στον κρατικό αυταρχισμό, έχουν ασφαλώς και μεγάλες διαφορές. Ενας από τους βασικούς τους στόχους είναι η κινητοποίηση των νέων. Μπορούν όμως πραγματικά να ξεφύγουν από τους καρτεσιανούς άξονες της δυτικής δημοκρατίας;

Οι φιλομνημονιακοί εκσυγχρονιστές προσπαθούν απεγνωσμένα να μας πείσουν πως δεν φταίει η λατρεμένη τους Τρόικα για τη φορολογική λαίλαπα των τελευταιών δύο ετών αλλά πως αποκλειστικός υπεύθυνος είναι η κυβέρνηση Παπανδρέου, που επέλεξε αυτή τη λύση για να μην αναγκαστεί να περικόψει το κράτος και θίξει το κρατικοδίαιτο πλέγμα συμφερόντων που την κρατάει στην εξουσία. Στο «ΜπλεΜήλο», πάλι, έχουμε γράψει,επανηλειμμένως, πως η αύξηση της φορολογίας αποτελεί πάγια πολιτική των δανειστών μας και πως ταιριάζει απόλυτα στην κρατικίστικη φιλοσοφία οργανισμών όπως το ΔΝΤ και η ΕΕ. Οι τελευταίες φορολογικές προτάσεις του ΔΝΤ όχι μόνο επιβεβαιώνουν την ορθότητα αυτής της άποψης αλλά αποδεικνύουν πως οι γραφειοκράτες της Τρόικας έχουν χάσει κάθε επαφή με την πραγματικότητα.Μετά την , άνευ προηγουμένου, φοροκαταιγίδα που έκανε ανυπόφορη την καθημερινότητα εκατομμύρια Ελλήνων , έβαλε λουκέτο σε χιλιάδες επιχειρήσεις και βυθίσε την οικονομία στην πιο βαθιά ύφεση, οι φωστήρες του ΔΝΤ παραμένουν αμετανόητοι! Γι αυτούς η συνταγή εξόδου από την κρίση, συνοψίζεται , γι άλλη μια φορά, στο «φόροι, φόροι, φόροι!» ! Αν εφαρομοστούν οι προτάσεις που υπέβαλε το ΔΝΤ στην ελληνική κυβέρνηση, η, ήδη δυσβάκτακτη φορολογική επιβάρυνση των Ελλήνων , θα αυξηθεί ακόμη περισσότερο. Το ΔΝΤ προτείνει, μεταξύ άλλων, τη θέσπιση ενιαίου συντελεστή ΦΠΑ στο 19% ή στο 21% έναντι των τριών συντελεστών 23%, 13% και 6,5% που ισχύουν σήμερα, την κατάργηση των πολύ χαμηλών συντελεστών που ισχύουν για τα νησιά του Αιγαίου , την θέσπιση φόρου στο κρασί, την αύξηση σε 25% του συντελεστή φορολογίας για τις Ομόρρυθμες Εταιρείες, την αύξηση των ειδικών φόρων κατανάλωσης στα στριφτά τσιγάρα, την αύξηση του τέλους ταξινόμησης για τα μεταχειρισμένα ΙΧ και την δραστική αύξηση των προστίμων, όπως την επιβολή προστίμου 100 ευρώ το μήνα για εκπρόθεσμη υποβολή δηλώσεων. Μοναδικές θετικές πρότασεις η κατάργηση του φόρου υπέρ τρίτων και η κατάργηση του φόρου πολυτελείας (με εξαίρεση τα επιβατικά αυτοκίνητα βέβαια, για να μην κακομαθαίνουμε). Όσο για μείωση των φορολογικών συντελεστών, ούτε καν να το συζητάτε. Όπως δήλωσε ο Πόουλ Τόμσεν, σε πρόσφατη συνέντευξή του στην «Καθημερινή», απαντώντας σε σχετική ερώτηση του Αθανάσιου Έλλις : «Είμαι υπέρ της φορολογικής μεταρρύθμισης και του ορθολογισμού της φορολογίας. Υπέρ κινήσεων που διευρύνουν τη φορολογική βάση. Αλλά θα εφιστούσα την προσοχή σε κινήσεις που «τοποθετούν την άμαξα πριν από το άλογο», όπως είναι η άποψη ότι η μείωση των συντελεστών θα οδηγήσει σε διεύρυνση της φορολογικής βάσης. Η εμπειρία μας δείχνει ότι αυτό δεν ισχύει. Πρέπει πρώτα να ληφθούν μέτρα που θα βελτιώνουν τον φοροεισπρακτικό μηχανισμό.» Προφανώς ο γκρίζος Δανός γραφειοκράτης δεν έχει ακούσει ποτέ του για την καμπύλη του Λάφφερ.

Τελικά, πόσο δίκιο είχε ο Γιώργος Μαλούχος, όταν, σε πρόσφατο άρθρο του στο Βήμα, χαρακτήριζε τους Τροϊκανούς «παιδιά του Στάλιν»! «Οι τροϊκανοί σωτήρες μας,» έγραφε, «μισούν θανάσιμα, όπως ο Μεγάλος Πατερούλης και οι οπαδοί του, την έννοια της αγοράς. Κάνουν ότι μπορούν για να τη διαλύσουν και τα καταφέρνουν μια χαρά. Ουδέποτε άλλοτε αυτή δέχθηκε τόσο βαρύ πλήγμα στην Ελλάδα. Δεν έχουν αφήσει τίποτα όρθιο… Ποτέ άλλοτε η ελεύθερη οικονομία δεν απειλήθηκε έτσι σε δυτική χώρα…»

Δεν εχω πειστει ακομα 100% για την αναγκη συστηματικης και αποτομης υποτιμησης, εσωτερικης ή εξωτερικης. Θεωρω οτι η Ελλαδα πασχει οντως απο ελλειψη ζητησης στο εσωτερικο, αλλα οχι επειδη δεν εξαγει αρκετα (κατασταση που θα βελτιωνοταν ισως με μια υποτιμηση), αλλα λογω πιστωτικης ασφυξιας. Σε εναν τελειο κοσμο η ΕΚΤ ή αλλος ευρωπαϊκος οργανισμος θα στηριζε τις τραπεζες μας ανεπιφυλακτα, ο δανεισμος προς τα νοικοκυρια θα ξαναζωντανευε, η καταναλωση θα ανεβαινε και το ολο δραμα θα τελειωνε εδω. Επειδη ομως στο παραμυθι που ζουμε οι λευκοι ιπποτες γινονται ολο και σπανιοτεροι, ενω οι δρακοι πολλαπλασιαζονται, κατανοω οτι καποιας μορφης υποτιμηση μπορει να ειναι απο τα λιγα οπλα που εχουμε οι Ελληνες στα δικα μας χερια (και κανενος αλλου) για να φερουμε μια μετρημενη ενισχυση της ζητησης. Οπως εχει περιγραψει με καποια λεπτομερεια ο Αρίστος, μειωνουμε τις τιμες των προϊοντων μας στο εσωτερικο, ετσι ωστε το εξωτερικο να θελει να αγορασει περισσοτερα απο αυτα, ενσχυοντας τις ελληνικες επιχειρησεις και φερνοντας νεες θεσεις εργασιας.*

Ας ξεκαθαρισουμε κατι που μου φαινεται οτι δεν εχει γινει επαρκως κατανοητο: οποιαδηποτε υποτιμηση σημαινει μειωση των πραγματικων εισοδηματων των Ελληνων. Αν ειχαμε την δραχμη ακομα και την υποτιμουσαμε 50% σε σχεση με το μαρκο, θα σημαινε βεβαιως οτι ο μεσος Ελληνας θα εχανε 50% του εισοδηματος του σε σχεση με εναν Γερμανο. Οσοι ειναι ανω των 30 θυμουνται ποσο φτωχοι αισθανονταν οι Ελληνες επισκεπτες μιας μεγαλης ευρωπαϊκης πολης. Με τα λεφτα που στην Αθηνα παιρναμε ενα πληρες γευμα, στο Παρισι δεν παιρναμε ουτε μια μπαγκεττα. Εκει θα γυριζαμε με την δραχμη, χωρις περιστροφες.

Αν επιλεγαμε την εσωτερικη υποτιμηση αντ’αυτου, η ιδεα ειναι να κρατησουμε το ευρω αλλα να μειωσουμε τις τιμες στην Ελλαδα σε ευρω κατα το ιδιο ποσοστο, εστω παλι 50%. Ας σημειωθει εδω οτι μιλαμε για ολες τις τιμες που επηρεαζουν το τελικο κοστος των ελληνικων εξαγωγών, δηλαδη τις τιμες αγαθων, υπηρεσιων αλλα και της εργασιας (=μισθους). Για την ζητηση ελληνικων προϊοντων στο Βερολινο το αποτελεσμα της εσωτερικης υποτιμησης ειναι ακριβως το ιδιο με την εξωτερικη υποτιμηση. Καθε ελληνικο πορτοκαλι που σημερα πουλαμε 2 ευρω (ή 700 περιπου παλιες δραχμες), θα κοστιζει στον Βερολινεζο στο μελλον 1 ευρω. Ειτε εμεις του ζηταμε 1 ευρω (με εσωτερικη υποτιμηση) ειτε 700 νεες δραχμες (με προσφυγη στην δραχμη και την ισοτιμια δραχμης-ευρω να πεφτει στο 700), διαφορα δεν κανει, ο Βερολινεζος θα θελει να αγορασει περισσοτερα ελληνικα πορτοκαλια. Η εσωτερικη και η εξωτερικη υποτιμηση λοιπον ειναι απολυτως ισοδυναμες οσον αφορα την τονωση της ζητησης (οταν γινονται στον ιδιο βαθμο βεβαια).

Εκει που οι μεθοδοι υποτιμησης διαφερουν ειναι σε δυο πραγματα

α) αποτελεσμα στον πλουτο των Ελληνων
και
β) παραπλευρες απωλειες για τις ελληνικες επιχειρησεις

Η εσωτερικη υποτιμηση δεν αγγιζει τοσο τον πλουτο των Ελληνων – επηρεαζει μονο ροες, οχι αποθεματα (stocks). Αν ριξουμε ολες τις τιμες στην Ελλαδα στο μισο, οι καταθεσεις μας δεν εξαφανιζονται, εχουν την ιδια (ή μεγαλυτερη αξια) με πριν. Παρομοιως η εσωτερικη υποτιμηση θα σημαινε μειωση στα ενοικια, αλλα οχι τοσο μεγαλη μειωση στην τιμη των σπιτιων**. Αντιθετα η εξωτερικη υποτιμηση θα σημαινε αυτοματα αντιστοιχη μειωση της πραγματικης αξιας ολων μα ολων των αγαθων που υπαρχουν στην Ελλαδα και αποτιμουνται σε εγχωριο νομισμα. Τα σπιτια μας θα αξιζαν το μισο σε ευρω, το ιδιο τα εξοχικα μας, οι καταθεσεις μας κτλ

Για τους λογους που αναφεραμε στο (α) γινεται προφανες οτι οι κατοικοι εχουν πολυ περισσοτερα να χασουν απο μια εξωτερικη υποτιμηση παρα απο μια εσωτερικη. Η φυσικη αντιδραση των πολιτων αν φοβουνται μια εξωτερικη υποτιμηση λοιπον ειναι να προσπαθουν να μετατρεψουν τα περιουσιακα τους στοιχεια σε μορφες που δεν κινδυνευουν απο υποτιμηση. Αυτο σημαινει ξεπουλημα εγχωριων ακινητων, μετοχών και οτιδηποτε αλλου στοιχειου αποτιμαται σε εγχωριο νομισμα και μετατροπη σε στοιχεια που αποτιμουνται σε σκληρο νομισμα και δεν θα επηρεαστουν απο την υποτιμηση.

Ερχομαστε λοιπον στο (β). Η επιστροφη στην δραχμη με την αναποφευκτη δραστικη υποτιμηση της νεας δραχμης (περιπου 50% την υπολογιζουν διαφοροι αναλυτες) θα εφερνε δραματικη εξοδο περιουσιας απο την Ελλαδα, καταρρευση των τραπεζων και κατασταση εκτακτης αναγκης για καθε ελληνικη επιχειρηση που εχει χρεη στο εξωτερικο σε ευρω. Οσο καλη δουλεια και να κανει η κυβερνηση για να ελεγξει το προκυπτον χαος, θα ειχαμε οριζοντιες απαγορευσεις στην κινηση κεφαλαιων, καταρρευση της ρευστοτητας στην αγορα και γενικευμενη μιζερια για ολους μας.

Ψαχνω να βρω ενα επιχειρημα υπερ της εξωτερικης υποτιμησης εναντι μιας αντιστοιχης εσωτερικης, και δεν μπορω να βρω. Οπως το βλεπω, οποιοσδηποτε θελει να δει αυξημενη ζητηση του εξωτερικου για ελληνικα αγαθα μεσω υποτιμησης, πρεπει σιγουρα να διαλεξει την εσωτερικη υποτιμηση.

Τι ομως σημαινει πραγματικα εσωτερικη υποτιμηση
Το ειπα ηδη και ειναι νομιζω λιγο πολυ αυτονοητο. Εσωτερικη υποτιμηση σημαινει μειωση σε καθε τιμη ροων στο εσωτερικο που επηρεαζουν το κοστος των αγαθων που πουλαμε στο εξωτερικο. Σε καθε τιμη. Αυτο συμπεριλαμβανει τους μισθους. Ολους τους μισθους. Τερμα τα “γιατι εγω και οχι οι αλλοι”, η εσωτερικη υποτιμηση σημαινει καποια μειωση μισθου για ολους ουσιαστικα τους κατοικους Ελλαδος. Και δεν μπορουμε να περιμενουμε αντιστοιχη μειωση στις τιμες ολων των αγαθων που καταναλωνουμε, ωστε το πραγματικο μας εισοδημα να μεινει σταθερο.

Ο μισθος πολλων Ελληνων εχει ηδη πεσει αλλα ο πληθωρισμος επιμενει θετικος. Περα απο την σοβαρη ανοδο του ΦΠΑ που ειχαμε και επηρεασε απευθειας τις τιμες, ειναι αναμενομενο οι τιμες να μην πεφτουν οσο οι μισθοι. Δεδομενου οτι η Ελλαδα ειναι μια μικρη ανοιχτη οικονομια στην οποια καταναλωνουμε πολλα αγαθα που ειναι διεθνως εμπορευσιμα, πρεπει να καταλαβουμε οτι δεν εχουμε μεγαλη επιρροη στις τιμες τους. Ακομα και αν ο μισθος μας πεσει κατα 20%, τα αυτοκινητα θα συνεχισουν να κοστιζουν περιπου οσο σημερα, παρομοιως οι ΗΥ και οι τηλεορασεις, αλλα παρομοιως και πολλα αγαθα που μπορει να παραγονται και στην Ελλαδα αλλα οι τιμες τους καθοριζονται στην διεθνη αγορα (δηλαδη ολα τα αγαθα που ειναι σχετικα ευκολα εμπορευσιμα). Η ιδεα της εσωτερικης υποτιμησης δεν ειναι απαραιτητα οτι θα πεσουν σημαντικα οι τιμες των προϊοντων, αλλα οτι θα πεσει το κοστος των εταιρειων μας, θα πιασουν μεγαλυτερο μερος της εσωτερικης και εξωτερικης αγορας και θα εχουν αυξημενα κερδη (που θα οδηγησουν σε προσληψεις, μειωση της ανεργιας κτλ).

Η μειωση μισθων χωρις μειωση τιμων σημαινει οτι θα μειωθει η αγοραστικη δυναμη ολων των κατοικων της χωρας. Φυσικα και πρεπει να μας στενοχωρει αυτο που συνεπαγεται η εσωτερικη υποτιμηση, δηλαδη επιδεινωση του βιοτικου επιπεδου στην Ελλαδα. Το ερωτημα ειναι ομως τι αλλες επιλογες εχουμε. Αν δεν μπορουμε να πεισουμε τους εταιρους μιας για μια αμοιβαιως πιο καλη λυση, το βιοτικο επιπεδο στην Ελλαδα ειναι πιθανοτατα μη διατηρησιμο. Το θεμα ειναι αν θα αυτοκτονησουμε με την δραχμη, ή αν θα θυσιασουμε καποιες απο τις ανεσεις μας με μια εσωτερικη υποτιμηση. Και αν αυτο μας ποναει, ας βαλουμε τα δυνατα μας για να ανεβει η παραγωγικοτητα μας, ετσι ωστε να αξιζουμε ενα υψηλοτερο επιπεδο διαβιωσης και να μπορουμε να το διατηρησουμε με τις δικες μας δυναμεις. Η αυτιστικη αρνηση της πραγματικοτητας και οι εσωτερικες διαμαχες για αναδιανομη μιας ολο και μικροτερης πιτας σιγουρα δεν φερνουν καμμια προοδο προς τον στοχο της αξιοπρεπους και ευημερουσας Ελλαδας, με το σπαθι της, οχι με παρακάλια και δανεικα.

——————————————-

*Οπως σημειωνει βεβαια σε μεταγενεστερο αρθρο και ο Αριστος, για να εχουμε μεγαλο αποτελεσμα απο την υποτιμηση θα επρεπε να εχουμε μεγαλο ανενεργο δυναμικο που να ειναι ετοιμο να πλημμυρισει τις ξενες αγορες με ελληνικα προϊοντα και υπηρεσιες, φτανει οι τιμες τους να ειναι ελκυστικες. Δεν βλεπω να συντρεχουν αυτες οι προϋποθεσεις, για αυτο οπως ειπα δεν θεωρω καμμια υποτιμηση ιδιαιτερα ελκυστικη.
**Η τιμη των σπιτιων καθοριζεται απο την παρουσα αποπληθωρισμενη αξια ολων των μελλοντικων μισθωματων. Υποθετοντας οτι μειωση των μισθωματων ειναι παροδικη, τοτε η αξια του ακινητου μειωνεται λιγοτερο απο οτι η αξια του μισθωματος σημερα.

http://anamorfosis.net/blog/?p=7038

Όμως, μετά από τριάντα χρόνια στην εξουσία, οι του «Μπύθουλα» της φέρνουν «αναγουλίασις»*.Η κα Χριστίνα Ταχιάου, δημοσιογράφος, γράφοντας στην βίβλο της σοσιαλδημοκρατικής μπαρουφολογίας (protagon), εξέφρασε την «αναγουλίασις» που της φέρνει η διαφήμιση της Cosmote με τον πωλητή λουκάνικων και την ατάκα «ομορφάντρα».Για την κα Ταχιάου ο πωλητής λουκάνικων στην συγκεκριμένη διαφήμιση εκπροσωπεί όλα τα κακά της Ελλάδας, Το φακελάκι, την επικίνδυνη οδήγηση, τα υψηλά ντεσιμπέλ, τα σκυλάδικα, την κουτοπονηριά και την έλλειψη φιλοδοξίας. Μάλλον ή κα Ταχιάου δεν έχει προσέξει την διαφήμιση. O πωλητής λουκάνικων στην διαφήμιση φαίνεται ένας εξαιρετικός επαγγελματίας. Αντίθετα με τον μίζερο ανταγωνιστή του, προσφέρει επιλογές στους πελάτες του, κάνει την δουλεία με κέφι και ζωντάνια, έχει χιούμορ και ξέρει πως να πουλήσει το προϊόν του με επιτυχία. Θα είχε επιτυχία όχι μόνο στο συγκεκριμένο κλάδο, αλλά τουλάχιστον σε κάθε τομέα μιας επιχείρησης που έχει να κάνει με πωλήσεις, είτε στην Ελλάδα είτε στο εξωτερικό.

Ο πρωταγωνιστής αυτής της διαφήμισης δεν είναι λαϊκιστής αλλά λαϊκός. Πολύ διαφορετικά πράγματα. Και αυτό το λαϊκό που βγάζει είναι όμορφο και γνήσιο. Μάλλον γιατί έχει «τη μάνα μου και τον πατέρα» του μέσα.

Γράφει η κα Ταχιάου:

«Φρικάρω. Φρικάρω με τις διαφημίσεις και με τη συνεχή αναπαραγωγή τους. Νιώθω ένα τσίμπημα δυστυχίας όποτε ακούω τη λέξη «ομορφάντρα μου». Μου έρχεται στο νου και η εικόνα: ασπρόμαυρη Ελλάδα, κοντοί κι άσχημοι άντρες, τσίκνα, βρωμιά ιδρώτα στο γήπεδο, λίπη και λίγδες. Όταν ακούω τη φράση «τι βάζω μέσα; Τη μάνα μου και τον πατέρα μου βάζω μέσα!» μου έρχεται στο νου ένα φέρετρο σκεπασμένο με την ελληνική σημαία.»

Από πότε οι «κοντοί κι άσχημοι άντρες» έγινε ηθικό παράπτωμα και ξεπεσμός μιας χώρας; Η κα Ταχιάου δεν τα λέει τυχαία όλα αυτά. Μπορεί να μην το συνειδητοποιεί αλλά είναι γέννημα θρέμμα του συστήματος που δήθεν κριτικάρει. Η Ελλάδα του τζάμπα μάγκα, και της τζάμπα προόδου, της τζάμπα ανάπτυξης και λούφας, είχε και τον τζάμπα εκσυγχρονισμό της.

Ο τζάμπα εκσυγχρονισμός ήταν και είναι η ιδέα ότι η πρόοδος είναι κάτι που έρχεται απ΄ έξω, με τις επιδοτήσεις και τις ντιρεκτίβες των Βρυξελλών. Απλά οι ξένοι πρέπει να μας πουν τι πρέπει να κάνουμε και εμείς οι απλοί ιθαγενείς, επαρκώς επιδοτούμενοι συνάμα, να πράξουμε τα δέοντα.

Γιατί, κοντέ και άσχημε μεσογειακέ ιθαγενή, εκσυγχρονισμός δεν είναι να κρατάς όλο και περισσότερο από το εισόδημα που κερδίζεις, να αποφασίζεις σε ποιο σχολείο θα πηγαίνουν τα παιδιά σου και από ποια εταιρία θα αγοράζεις ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Εκσυγχρονισμός δεν είναι να μεγαλώνει όλο και περισσότερο το πεδίο των προσωπικών σου επιλογών, να ζεις σε μια κοινωνία που κυριαρχεί ο νόμος και η τάξη και που κανένας γραφειοκράτης δεν θα αποφασίζει να “στριμώξει” την ιστορία του τόπου σου, σβήνοντας τις παραδόσεις και τις αρχές που κληρονόμησες από τους προγόνους σου και που θέλεις να περάσεις στα παιδιά σου.

Όχι, εκσυγχρονισμός είναι μια επιλογή lifestyle. Ακούτε Γαρμπή ή Γαλάνη; Πάτε στο Εθνικό ή στον Ψάλτη; Την Κυριακή πρωί πάτε στην εκκλησία ή ξεφυλλίζετε (ξεφυλλίζατε) το Έψιλον της Ελευθεροτυπίας; Βλέπετε Θεοδωράκη ή Τράγκα; Για καφέ πάτε σε Starbucks ή καφενείο; Όντας στο Starbucks ή καφενείο, διαβάζετε το τελευταίο του Žižek στο iPad ή ρίχνετε μια ματιά στην Espresso; Οργανικό μπρόκολο ή σουβλάκι;

Και επειδή ο lifestyle εκσυγχρονισμός έχει και κάποιες πολιτικές προεκτάσεις, θέλετε αυτός που παίρνει τις αποφάσεις, για σας χωρίς εσάς, να είναι ένας μουστακαλής και δασύτριχος λαϊκιστής ή ένας πεφωτισμένος ξανθός τεχνοκράτης του βορρά;

Έχοντας αυτές τις πολιτικές βάσεις, δεν είναι τυχαίο που σ΄ αυτή τη κρίση οι “εκσυγχρονιστικές” δυνάμεις, όπου και να βρίσκονται, είναι αμήχανες και το μόνο που έχουν να προτείνουν, πάντοτε ως την τελική λύση, είναι η πιο πρόσφατη υπεκφυγή που σχεδίασε η ελληνική με την ευρωπαϊκή πολιτική τάξη στις Βρυξέλλες.

Η Μαρία Αντουανέτα είχε την ,ας πούμε, καλή θέληση να απαντήσει στο ερώτημα «δεν έχουμε ψωμί», με ένα «φάτε κέικ». Οι δικές μας Μαρίες Αντουανέτες απλά μας κατσαδιάζουν. Ίσως γιατί προς χάριν μας θυσιάστηκε το είδωλο τους. Ξέρετε, ο γόνος, o κοσμοπολίτης, o οργανικός ηγέτης χωρίς σύνορα, ο μεταμοντέρνος υβριδικός και global thinker #79, Γιώργος Παπανδρέου – γνωστός στον Ομορφάντρα ως Γιωργάκης. Ο ηγέτης που παρεμπιπτόντως ήθελε να κάνει την Ελλάδα Δανία του νότου.

Γράφει η κα Ταχιάου:

«Η συνειδητοποίηση ήρθε πριν λίγα χρόνια και με βάρεσε σα χαστούκι: κατάλαβα ότι δε μ’ αρέσει η Ελλάδα. Τόσο απλά.»

Έχει κανείς την εντύπωση ότι το παραπάνω απόσπασμα εκφράζει μια σκέψη και ένα συναίσθημα πολλών από τους επίδοξους σωτήρες μας. Η ελληνική υπηκοότητα είναι γι΄αυτούς μια αδικία της τύχης, μιας και δεν ανταποκρίνεται στις δικές τους προδιαγραφές, που, πως να το πούμε, είναι πιο εξελιγμένες, πιο βορειοευρωπαϊκές. Ίσως έτσι εξηγείται ότι για πολλούς απ΄αυτούς η Ελλάδα είναι απλά και μόνο ένας γεωγραφικός όρος.
Ένα ερώτημα γεννάται όμως: Αν δεν το αγαπάς, γιατί θέλεις να το σώσεις;

* To λεξιλόγιο είναι από την σειρά Μαντάμ Σουσού (1986), που προφανώς η κα Ταχιάου δεν συνειδητοποίησε ότι ήταν μια σατιρική σειρά και μάλλον δεν επεδίωκε να προβάλει την Μαντάμ Σουσού ως πρότυπο.

Ένα κείμενο της τρόικας 16 συνολικά σελίδων, στα αγγλικά, που θα παρουσιάζει

το περίγραμμα του νέου μνημονίου αναμένουν στο Μέγαρο Μαξίμου και στα

πολιτικά γραφεία των τριών κομμάτων που μετέχουν στην κυβέρνηση, προκειμένου

να διατυπώσουν τις τελικές τους παρατηρήσεις και να δώσουν το «πράσινο φως»

για να προχωρήσει η συμφωνία για τη νέα δανειακή σύμβαση. Το κείμενο

επρόκειτο να σταλεί σήμερα το μεσημέρι, αλλά αυτό δεν έγινε. Η τρόικα

ειδοποίησε ότι θα είναι έτοιμο αργότερα απόψε. Οι τελευταίες πληροφορίες του

enikos.gr είναι ότι το δεκαεξασέλιδο «μνημόνιο»  τελικά θα δοθεί στους

κκ. Παπαδήμο, Παπανδρέου, Σαμαρά και Καρατζαφέρη αύριο το μεσημέρι, ώστε να το

μελετήσουν και στη συνέχεια να συσκεφθούν στο Μέγαρο Μαξίμου, προκειμένου να

λάβουν τις τελικές αποφάσεις της ελληνικής πλευράς. Ερωτηματικό παραμένει αν

η τρόικα θα ζητήσει υπογραφές των πολιτικών αρχηγών κάτω από το κείμενο

αυτό ή θα αρκεσθεί στην ψήφιση του από το εθνικό μας κοινοβούλιο.

Υ.Γ. Και μια σχετικά καλή είδηση μέσα στο άθλιο κλίμα των ημερών: Το νέο

δάνειο θα περιλαμβάνει και ειδικό κονδύλι 6 δισεκ. Ευρώ για την αποπληρωμή

του εσωτερικού χρέους, δηλαδή των κρατικών υποχρεώσεων απέναντι σε πολίτες

και επιχειρήσεις, που παραμένουν ανεξόφλητες.

http://www.enikos.gr/my-blog/11081,Neo_16selido_mnhmonio.html

Σε νέο αυστηρό τελεσίγραφο προχώρησαν οι Βρυξέλλες κλιμακώνοντας τις πιέσεις ενόψει της απογευματινής σύσκεψης των πολιτικών αρχηγών υπό τον Λουκά Παπαδήμο. Κατά τη διάρκεια της ενημέρωσης των δημοσιογράφων στην έδρα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ο Αμεντέου…
Αλταφάζ, εκπρόσωπος του Επιτρόπου Νομισματικών και Οικονομικών Υποθέσεων Ολι Ρεν, ανέφερε ότι η «Ελλάδα έχει υπερβεί τα όρια» προσθέτοντας ότι κατά την άποψη της Κομισιόν οι διαβουλεύσεις των πολιτικών αρχηγών «θα έπρεπε να έχουν ήδη τελειώσει» εκφράζοντας την ελπίδα οι σχετικές συνομλίες θα ολοκληρωθούν «τάχιστα».

φράχτη κατά μήκος της συνοριακής γραμμής.

Στην απόλυση 15.000 δημόσιων υπαλλήλων μέχρι το τέλος του 2012 αναμένεται να προχωρήσει η κυβέρνηση, σε συνδυασμό με την κατάργηση φορέων ή τη μείωση του μεγέθους τους, αλλά και την κατάργηση υπηρεσιακών μονάδων, έπειτα από τις έντονες πιέσεις που δέχθηκε από την…τρόικα, προκειμένου να προχωρήσει η νέα δανειακή σύμβαση της χώρας.

Όπως αναφέρουν πηγές του υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης, η απαίτηση για απολύσεις δημόσιων υπαλλήλων δεν αναφέρθηκε την Παρασκευή 20 Ιανουαρίου κατά τη συζήτηση-διαπραγμάτευση των εκπροσώπων του μηχανισμού στήριξης, με την πολιτική ηγεσία του υπουργείου, αλλά τέθηκε για πρώτη φορά στην πρόσφατη διαπραγμάτευση της περασμένης Παρασκευής στο υπουργείο Οικονομικών.

Οι απολύσεις αναμένεται να προέλθουν από καταργήσεις ζημιογόνων οργανισμών του Δημοσίου, ενώ από την κατάργηση ενός ΝΠΙΔ ή μίας ανώνυμης εταιρίας του Δημοσίου, οι υπάλληλοι αυτόματα θα οδηγούνται σε απόλυση, αφού πρώτα αποκλειστεί η δυνατότητα μετάταξής τους στο στενό δημόσιο τομέα.

Συνεργάτες του υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης σημειώνουν ότι το θέμα της μείωσης του προσωπικού αφορά όλα τα υπουργεία (άρα και αυτά που αφορούν ένστολους και εκπαιδευτικούς), τους εποπτευόμενους φορείς, ΝΠΔΔ, ΝΠΙΔ, ΔΕΚΟ, ΟΤΑ κ.λπ. και επισημαίνουν ότι κάθε υπουργείο πρέπει, αξιοποιώντας την Επιτροπή Αναδιάρθρωσης του άρ. 35 του ν. 4024/2011 (περί κατάργησης δομών και πλεονάζοντος προσωπικού), να εντοπίσει φορείς και υπηρεσιακές μονάδες που εμπίπτουν σε αυτή την κατηγορία.

Ελλάδα, Ιταλία, Βέλγιο οι «αρνητικοί» πρωταγωνιστές της Ευρωζώνης σε επίπεδο συνολικού εξωτερικού χρέους! Η ευρωπαϊκή στατιστική υπηρεσία Eurostat δημοσιοποίησε τα στοιχεία για την πορεία των κρατικών χρεών των χωρών -μελών της Ευρωζώνης, με την…
χώρα μας να είναι μακράν η πρώτη – αρνητική πρωτιά φυσικά – με χρέος της τάξης του 159,1% επί του ΑΕΠ, ακολουθούμενη από την Ιταλία του 119,1%, την Πορτογαλία του 110%, την Ιρλανδία του 104,9% και το Βέλγιο του 98,8%.

Συνολικά το χρέος στην Ευρωζώνη υποχώρησε στο τελευταίο τρίμηνο του 2011, στο 87,4%, αντιθέτως αυξήθηκε στην Ευρώπη των 27 στο 82,2%.

Το πλέον αξιοσημείωτο όμως είναι πως ενώ στους 17 της Ευρωζώνης το χρέος μειώθηκε στο τρίτο τρίμηνο του 2011, ακριβώς το αντίθετο συνέβη γιατις τρεις χώρες που έχουν λάβει δάνεια από την Ε.Ε. και το ΔΝΤ!

Στα επιμέρους στοιχεία το χρέος της Ελλάδας αυξήθηκε στο 159,1% του ΑΕΠ από 154,7% το δεύτερο τρίμηνο και από 138,8% το τρίτο τρίμηνο του 2010. Για την Πορτογαλία το χρέος αυξήθηκε στο 110,1% από 106,5% και 91,2% αντίστοιχα ενώ στην Ιρλανδία το χρέος σημείωσε άνοδο στο 104,9% από 102,3% και από 88,4% αντίστοιχα.

Το χρέος της Ιταλίας διαμορφώθηκε στο 119,6% έναντι 121,2% το δεύτερο τρίμηνο και 119,1% το τρίτο τρίμηνο του 2010. Το χρέος της Ισπανίας το τρίτο τρίμηνο διατηρήθηκε στο 66% ενώ το αντίστοιχο τρίμηνο του 2010 ήταν 58,7%.

Τέλος, όσον αφορά στη Γερμανία, το χρέος της διαμορφώθηκε στο 81,8% έναντι 82% το προηγούμενο τρίμηνο, ενώ της Γαλλίας βρέθηκε στο 85,2% έναντι 86%.

Στα 20 δισ. ευρώ υπολογίζονται τα κεφάλαια που θα απολέσουν οι ελληνικές τράπεζες από την υλοποίηση του PSI, ενώ σε 4 δισ. ευρώ υπολογίζονται οι πρόσθετες προβλέψεις λόγω Blackrock. Η τρόικα, η κυβέρνηση και οι πολιτικοί αρχηγοί έχουν καταλήξει στην υιοθέτηση ενός μικτού συστήματος για την…
ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, μέσω συνδυασμένων λύσεων, όπως μετατρέψιμα ομολογιακά δάνεια, οι κοινές μετοχές με ψήφο και οι κοινές μετοχές άνευ ψήφου. Σημειώνεται πως για την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών η τρόικα έχει εγκρίνει τη διάθεση 40 δισ. ευρώ.

Ανάλογα με τον κίνδυνο που θα αναλαμβάνει το Ελληνικό Δημόσιο και ανάλογα τη διαχείριση και την ευθύνη των τραπεζικών ιδρυμάτων θα υιοθετείται και διαφορετική λύση. Σημειώνεται πως τα επισφαλή δάνεια θα πρέπει να καλυφθούν μέσω αυξήσεων μετοχικού κεφαλαίου που θα καλυφθούν από τους παλαιούς μετόχους.

Ενδεικτικά στην περίπτωση των τραπεζών που κριθούν βιώσιμες και θα έχουν μετά το PSI και τις προβλέψεις της Blackrock επαρκή κεφάλαια η ανακεφαλαιοποίηση θα γίνει μέσω της έκδοσης μετατρέψιμων ομολόγων διάρκειας έως 5 έτη με κουπόνι 5%-10%.

Τράπεζες που είναι σε αδύναμη θέση αλλά αρκετά εύρωστες θα στηριχθούν με κοινές μετοχές άνευ ψήφου, ενώ τράπεζες που χρειάζονται την κρατική στήριξη θα λάβουν βοήθεια με κοινές μετά ψήφου μετοχές.

Το 53% των Γερμανών, που συμμετείχαν σε δημοσκόπηση για την κυριακάτικη έκδοση της γερμανικής εφημερίδας «Bild», θεωρούν ότι θα ήταν καλύτερα για το ευρώ αν η Ελλάδα εγκατέλειπε την Ευρωζώνη και επέστρεφε στη δραχμή. Αντίθετη γνώμη έχει το…
34% των ερωτηθέντων.
Επίσης, το 80% των ερωτηθέντων είναι αντίθετο στο να δοθεί η περαιτέρω οικονομική βοήθεια των 130 δισεκατομμυρίων ευρώ στην Ελλάδα, εάν δεν πληρούνται οι όροι σταθεροποίησης.

Στο τελευταίο, μάλιστα, ζήτημα οι βουλευτές της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ προχώρησαν μονομερώς στη μη αποδοχή αυτής της πρόσθετης αμοιβής ως μια συμβολική πράξη η οποία σηματοδοτεί τις επιλογές για αντιστοίχηση των βουλευτών με τις συνθήκες απομείωσης του εισοδήματος της μέσης ελληνικής κοινωνίας.

* Ο Θόδωρος Μαργαρίτης είναι μέλος της Εκτ. Επιτροπής της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ