Ο βοσκός και ο λύκος

 Έπεσε λοιπόν η «χούντα» του ΓΑΠ, και κάπως έτσι ισοπεδώσαμε άλλη μία λέξη μαζί με τη μνήμη όσων βασανίστηκαν και σκοτώθηκαν πριν 40 χρόνια στη διάρκεια της πραγματικής χούντας. Με παρόμοιο τρόπο, οι «μισθοί πείνας» της προηγούμενης δεκαετίας, δεν μπορούν να βρουν αντίκρισμα στη σημερινή πραγματικότητα όπου κάποιοι μισθοί έχουν όντως μειωθεί σε επίπεδο πείνας. Ίσως η μοναδική ανάμνηση που απέμεινε στους συνδικαλιστές που ωρύονταν πριν δέκα χρόνια για το εισόδημά τους, να είναι το τετραψήφιο νούμερο του μισθού τους που, σε ορισμένες περιπτώσεις, ενδεχομένως σήμερα να έχει γίνει τριψήφιο. Και τώρα, πώς θα ονομάσουν αυτό το νούμερο αφού η «πείνα» εξαντλήθηκε την περίοδο των παχιών αγελάδων;  Κάπως έτσι ισοπεδώθηκαν και λέξεις όπως «απατεώνας», «κλέφτης», «καθίκι», «δωσίλογος», «προδότης» και «μαλάκας». Ειδικά στο τελευταίο, και μετά από ζύμωση αρκετών δεκαετιών, φαίνεται πως βρήκαμε τον κοινό παρονομαστή για κάθε κάτοικο αυτής της χώρας. Με την υπέροχη αβρότητα και ευγένεια...

Ο λαός, ο ΛΑΟΣ και ο κ. Βορίδης

 Μια κάποια αναστάτωση επικρατεί στο βασίλειο της «Νότιας Δανιμαρκίας». Η ακροδεξιά μπήκε στην κυβέρνηση, και οι μισοί κοιμούνται ενώ οι άλλοι μισοί ωρύονται. Δεν μπορείς να πεις ότι και τα δύο μέρη έχουν 100% άδικο, αλλά σίγουρα μπορείς να τους καταλογίσεις ένα ποσοστό αφέλειας. Μπορεί το εθνικό άθλημα της «ταμπελοποίησης» να δίνει και να παίρνει στον δημόσιο διάλογο, αλλά όταν ερχόμαστε στο θέμα της ακροδεξιάς, δεν μπορούμε να πλαισιωνόμαστε μόνο από τα γνωστά σύμβολα και τους επίσημους πολιτικούς εκπροσώπους της. Η ακροδεξιά είναι κάτι παραπάνω από αυτό. Είναι η γενικότερη συμπεριφορά μέσα στην οποία εναγκαλιάζονται ο φασισμός και ο ρατσισμός. Υπό αυτή τη συνθήκη, η ακροδεξιά όχι μόνο προϋπήρχε στην ευρύτερη εξουσία, αλλά καθημερινά ασκείται όλο και περισσότερο διάχυτα μέσα στην κοινωνία. Ιστορικά, οι οικονομικές κρίσεις έδιναν πρόσφορο έδαφος στην άνοδο της ακροδεξιάς, επειδή στη συνείδηση της ευρύτερης κοινωνίας οι θεσμοί της Δημοκρατίας δεν ήταν αρκετοί για να...

Η κατάλυση της Ελληνικής Δημοκρατίας με την συναίνεση όλων μας!

  Όλα τα γεγονότα που ακολούθησαν την ανακοίνωση του δημοψηφίσματος από τον κ. Παπανδρέου μέχρι σήμερα, οδήγησαν σε ένα πράγμα: στην απογύμνωση του Ελληνικού πολιτικού συστήματος, στον εξευτελισμό των κομμάτων, και όλα αυτά με την συναίνεση της κοινής γνώμης. Ένα είναι το κλειδί στην συγκεκριμένη υπόθεση: Η συναίνεση Σαμαρά και κατ’ επέκταση η κυβέρνηση συνεργασίας που δημιουργήθηκε. Αλήθεια, γιατί αλλάξαμε πρωθυπουργό και κυβέρνηση χωρίς εκλογές; Γιατί έπρεπε να συναινέσει η ΝΔ; Το ΠΑΣΟΚ είχε την πλειοψηφία στη βουλή, μπορούσε να υπογράψει τις συμφωνίες με την ΕΕ χωρίς κάποια συναίνεση. Μας πίεσαν οι Ευρωπαίοι; Σίγουρα. Διαμαρτυρήθηκε κανείς; Όχι! Ούτε καν η ΝΔ. Οι πολέμιοι της Νέας Δημοκρατίας αλλά και του κομματικού συστήματος γενικότερα, βρήκαν το εξιλαστήριο θύμα τους, και επιτέθηκαν στον κ. Σαμαρά με αφορμή την αρχική άρνηση του στη συναίνεση. Χωρίς να είναι απαραίτητο στην πραγματικότητα να συναινέσει. Από την άλλη δεν σκέφτηκαν, ότι είναι παράλογο να συγκυβερνήσουν...

Το Πολυτεχνείο δεν είναι επίκαιρο

Η θρησκεία και η «σύγχρονη» ελληνική Αριστερά έχουν έναν ιδιαίτερο τρόπο να επιβιώνουν. Προσκολλούνται σε μία ιδέα, ένα γεγονός, ένα πρόσωπο, υπαρκτό ή ανύπαρκτο – δεν έχει σημασία, και προσπαθούν να μορφοποιήσουν το παρόν με τέτοιον τρόπο ώστε να ταυτίζεται με το συγκεκριμένο παρελθόν. Δεν κάνουν το αντίθετο, δηλαδή να αναλύσουν το παρελθόν και να το εξελίξουν με τρόπο ώστε να ανταποκρίνεται στο παρόν. Και εκεί έγκειται το ντε φάκτο αδιέξοδο και των δύο να αναλύσουν ρεαλιστικά την πραγματικότητα, αλλά ταυτόχρονα και η ικανότητά τους να επιβιώνουν συσπειρώνοντας ανθρώπους που αρνούνται να αναλάβουν το μερίδιο ευθύνης που τους αναλογεί στο παροντικό κοινωνικό περιβάλλον. Τα γεγονότα του Πολυτεχνείου ήταν μία ιδιαίτερα ηρωική πράξη την οποία καλώς κάνουμε και τιμούμε κάθε χρόνο. Επίσης καλώς κάνουμε και υπενθυμίζουμε τις θυσίες ανθρώπων που έγιναν στον βωμό της Δημοκρατίας και της ελευθερίας, και καλώς υπενθυμίζουμε κάποιες διαχρονικές αξίες που βελτιώνουν την ζωή μας...

260 ώρες στριπτίζ

Μου ήταν αδύνατο να βάλω κάτω το μυαλό μου και να γράψω για τις τελευταίες ημέρες˙ για την περίοδο που ξεκίνησε από την αναγγελία δημοψηφίσματος μέχρι την ορκωμοσία της νέας κυβέρνησης. Αυτό που συνέβαινε ήταν τόσο πρωτόγνωρο αλλά και ξεκάθαρο που αδυνατούσα να μπω στον κόπο να το αναλύσω γιατί δεν υπήρχε λόγος. Ήταν απλό, σαφές, ξεκάθαρο και παντελώς… γυμνό. Το αρχικό σάστισμα, στο άκουσμα της λέξης «δημοψήφισμα» έδωσε γρήγορα τη σειρά του σε ένα αισθησιακό στριπτίζ ολόκληρης της χώρας που δεν έχει επαναληφθεί σε παρόμοια έκταση. Μέσα σε λίγες μόλις ώρες, πολιτικοί, λαός, και ΜΜΕ κλήθηκαν να βρεθούν ενώπιον των ευθυνών τους και αντ’ αυτού «γδύθηκαν» θεωρώντας ότι αποφεύγουν τη λάντζα. Ασχέτως από τις προθέσεις του ΓΑΠ και τις όποιες θετικές ή αρνητικές προεκτάσεις είχε το δημοψήφισμα, δεν είναι αυτό που έβαλε σε όλους έναν καθρέφτη μπροστά στη μούρη τους, αλλά εκείνο που εξελίχθηκε ακόμα και όταν το δημοψήφισμα ακυρώθηκε. Την αριστερά τη χάσαμε κάπου μεταξύ αναγγελίας...

Έπεσε η μάσκα του Ελληναρά

Γράφει το ellinaki: Μέσα στο τσίρκο των τελευταίων ημερών, ο κ. Σαμαράς είπε κάτι πολύ σωστό. «Οι μάσκες έπεσαν». Δυστυχώς για τον μικρόκοσμο του Μεσσήνιου νάρκισσου εθνικιστή, η φράση αυτή δεν είναι σωστή για τους λόγους που την είπε. Οι μοναδικές μάσκες που έπεσαν ήταν οι ευρωπαϊκές που είχαν στεριώσει πρόχειρα στην αρχοντομουτσούνα του κάθε Ελληναρά, και πάνω απ' όλα του ιδίου του κ. Σαμαρά. Ενδεχομένως ο ίδιος να μην το γνωρίζει, αλλά αυτό που κάνει σπουδαία την Ευρωπαϊκή Ένωση και κυρίως το ιδεώδες που πασχίζει να στεριώσει σε αυτή την ταλαιπωρημένη επί χρόνια ήπειρο, είναι η ενότητα, η αλληλεγγύη και η οικονομική και ατομική ελευθερία των πολιτών της. Ο βασικός λόγος που μετά από αιώνες αιματοκυλίσματος, αδικίας, φεουδαρχίας, φασισμού και θρησκευτικού φανατισμού, τα τελευταία 50-60 χρόνια η Ευρώπη κατάφερε να απολαμβάνει μία περίοδο ειρήνης και δημοκρατίας είναι η ωριμότητα με την οποία συναλλάσσονται τα κράτη μέλη της. Στο ευρωκοινοβούλιο δημιουργούνται συνεχώς μεικτές συμμαχίες...

War is peace.

War is peace. Freedom is slavery. Ignorance is strength. 2+2=5 Big Brother, 1984 Οι εκλογές είναι συστημικός κίνδυνος όταν τις χάνει η κυβέρνηση, ενώ στην αντίθετη περίπτωση, είναι θρίαμβος της λαϊκής κυριαρχίας. Εκλογές δεν προλαβαίνουμε με τίποτα να κάνουμε σε ένα μήνα, για δημοψήφισμα δεν υπάρχει πρόβλημα. Οι εκλογές δεν θα βγάλουν αυτοδύναμη κυβέρνηση και θα πρέπει να γίνει κυβέρνηση συνασπισμού κομμάτων γιατί να μη κάνουμε κυβέρνηση συνασπισμού από τώρα; Άρα δεν κάνουμε εκλογές. Οι πολιτικοί είναι όλοι άχρηστοι, τι θα αλλάξει αν αποφασίσει ο λαός; Άρα εκλογές δεν χρειάζεται να γίνουν. Εκλογές θέλει μόνο ο αρχηγός της αντιπολίτευσης για να γίνει πρωθυπουργός, ο πρωθυπουργός δεν έχει κόλλημα με την καρέκλα. Άρα δεν κάνουμε εκλογές Ελληνική Κυβέρνηση, 2011

Μήπως ήδη ζούμε σαν να έχουμε πάει πίσω στη δραχμή;

Σχόλιο - Απάντηση του αναγνώστη  του realpolitics, Δημ Β. στο άρθρο του Γιάννη Μαρίνου  ''Αν επιστρέψουµε στη δραχµή'' Αξιότιμε κύριε Γιώργο Μαρίνο, κατ’ αρχήν θεωρείστε δεδομένη την εκτίμησή μου προς το πρόσωπό σας. Αλλωστε αυτή η εκτίμηση είναι που με έκανε να διαβάσω το άρθρο σας αμέσως μόλις το εντόπισα. Επίσης, σας ενημερώνω ότι θεωρώ όντως καταστροφική την επιστροφή στη δραχμή, όμως είναι γεγονός πως το τελευταίο διάστημα προβληματίζομαι έντονα και με την παραμονή μας μέσα στην ευροζώνη, αφού δεν βλέπω διαφορετικά αποτελέσματα από αυτά της δεκαετίας του ’50 που ήδη περιγράφετε (την οποία δεν γνώρισα καθώς γεννήθηκα τη δεκαετία του ’60). Κατ’ αρχήν να ξεκαθαρίσω ότι, από τη στιμγή που ο μισθός μου έχει μειωθεί κατά 45% και η σύζυγός μου είναι εδώ και 7 μήνες άνεργη, μου είναι παντελώς αδιάφορο το αν θα μπορώ να κάνω ταξίδια στο εξωτερικό, αν το σχετικό συνάλλαγμα θα δίνεται με το σταγονόμετρο και φυσικά το αν θα είμαι σε θέση να αγοράσω καινούργιο αυτοκίνητο, γιατί πλέον αδυνατώ...

Αρετή και Τόλμη

 by ΧΑΖΟΥΛΗΣ “Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία” είχε γράψει ο Κάλβος στο ποίημα του Εις Σάμον. Κανείς δε διαφωνεί. Εκεί που εδράζεται το πρόβλημα είναι στη μεθοδολογία που ακολουθείται ώστε, η αρετή και η τόλμη να μας οδηγήσουν στην Ελευθερία. Σε προσωπικό επίπεδο, έχω καταλάβει πως το ζήτημα είναι συγκυριακό. Βασιζόμενοι στην ιδία συλλογιστική, που ορθός ήθελε να κριτικάρουμε την “επίπλαστα” ομοιόμορφη εποχή που ζούσαμε· έτσι και σήμερα, που τ’ άκρα τραβούν τη κοινωνία σα μαγνήτες και η βία μοιάζει ως η μόνη διέξοδος· αρετή, είναι το να συνομιλούμε ήρεμα με όλα τ’ άτομα της αντίθετης ιδεολογίας και τόλμη, το να ρίξουμε νερό στον εγωισμό μας ώστε να τα προσεγγίζουμε χωρίς παρωπίδες. Οφείλουμε πάντα, να είμαστε κόντρα στο κυρίαρχο ρεύμα των καιρών. Δε ζω σ’ άλλη χώρα, χρωστάω και μου χρωστάν, θυμώνω και εγώ με τα κέρινα ομοιώματα που έχουμε για πολιτικούς και εκ των πραγμάτων κατανοώ τις ψυχές που «βράζουν» για “άμεσες” αλλαγές. Η ελευθερία υπάρχει και η...

Το Τέλος Εποχής Μιας Νοθευμένης Κουλτούρας

Ένα πράγμα αδυνατούμε να καταλάβουμε στην Ελλάδα: Ποτέ δεν υπήρξε και ποτέ δεν υπάρχει δωρεάν γεύμα. Όλα δυστυχώς έχουν κάποιο κόστος. Μπορεί να μην το πληρώνουν οι τζαμπατζήδες με ή χωρίς ιδεολογικό πανωφόρι, αλλά το πληρώνει η κοινωνία στο σύνολο της. Όσοι ζητούν από το κράτος τις δαπάνες τους, στην ουσία ζητούν από το κράτος να υποχρεώσει το διπλανό τους να πληρώσει εκείνος. Το ίδιο ακριβώς ισχύει και με το δημόσιο χρέος. Στην Ελλάδα σκεφτόμαστε (και κυρίως φανταζόμαστε) όλους τους πιθανούς συνδυασμούς, εκτός από τον λογικό: να συμμαζευτούμε και να δουλέψουμε. Συνέχεια...

VIDEO: Παρουσίαση της Επανέκδοσης του Βιβλίου »Πορεία προς τον Φιλελευθερισμό»

Η ‘Πορεία προς τον Φιλελευθερισμό’ του Μάρκου Δραγούμη, επανεκδόθηκε αυτές τις μέρες από τις εκδόσεις Παπαζήση και το Κέντρο Φιλελευθέρων Μελετών (ΚΕΦΙΜ). Είναι ένα βιβλίο σταθμός στην –πολύ φτωχή- ελληνική βιβλιοπαραγωγή γύρω από τις Φιλελεύθερες ιδέες και αποτελεί μια καταπληκτική περιήγηση στο θεωρητικό και εφαρμοσμένο τοπίο του Φιλελευθερισμού. Η παρουσίαση του βιβλίου έγινε την Τετάρτη 12 Ιανουαρίου 2011 στη στοά του βιβλίου, με ομιλητές την κυρία Ντόρα Μπακογιάννη και τους κ.κ Στέφανο Μάνο, Θάνο Βερέμη, Γιώργο Παγουλάτο και Θανάση Παπανδρόπουλο.Το συντονισμό έκανε ο Πάσχος Μανδραβέλης. Δείτε βίντεο απο την παρουσίαση: Συνέχεια...

Ο Γερμανοί φταίνε!

του Δημήτρη Βασιαγεώργη, Realpolitics.gr Team Το επίπεδο του πολιτικού διαλόγου στην Ελλάδα τοποθετείται σε ένα απύθμενο πηγάδι στη μέση του πουθενά. Θα το χαρακτήριζα απίστευτο, αλλά η χώρα μας, δεν μας έχει συνηθίσει σε τίποτα καλύτερο. Είμαστε μια χώρα που περνάει μία τρομερή οικονομική κρίση, που θα μας σημαδέψει και θα επηρεάσει τη ζωή μας για δεκαετίες. Και όμως, επιλέγουμε να μην ασχοληθούμε με το θέμα στην πραγματική του διάσταση, επιλέγουμε τον δρόμο της ανευθυνότητας, της ανωριμότητας, της αμορφωσιάς, φοράμε τις παρωπίδες μας, ρίχνουμε το φταίξιμο σε τρίτους, και καταδικάζουμε την χώρα σε ακόμα μεγαλύτερη ύφεση. Συνέχεια...

Η αποχή δεν έδειξε αντίδραση.

του Δημήτρη Βασιαγεώργη, Realpolitics.gr Team Το μεγάλο ποσοστό αποχής των πρόσφατων εκλογών δεν δείχνει καμία αντίδραση. Είναι πολύ διασκεδαστικό αλλά και ταυτόχρονα θλιβερό να παρακολουθώ τον καθένα να προσπαθεί να ερμηνεύσει το αποτέλεσμα των εκλογών με τον δικό του τρόπο, ή καλύτερα, με τις δικές του προσδοκίες. Παραδείγματος χάριν, το ΠΑΣΟΚ βλέπει καθαρή νίκη, και άρα καθαρή εντολή(!) για να συνεχίσει την σκληρή πολιτική του! Η Ν.Δ. Όμως έλαβε μήνυμα για αλλαγή πολιτικής της χώρας! Το ακριβώς αντίθετο δηλαδή. Εντάξει όμως, δύσκολα κάποιος παραδέχεται την ήττα, και ιδίως οι κομματικοί φορείς της χώρας μας. Άλλοι όμως θεώρησαν βροντερό το μήνυμα της αποχής! Σύμφωνα με αυτούς, ο ελληνικός λαός έδειξε περίτρανα την δυσαρέσκεια του και την θέληση του για αλλαγή! Εγώ δεν άκουσα τίποτα όμως. Με μια γρήγορη ματιά στον χάρτη, μπλε και πράσινο βλέπω. Τι έχει αλλάξει άραγε; Απονέμω το βραβείο εθελοτυφλίας σε όλους αυτούς, οι οποίοι λαμβάνουν την αποχή ως αντίδραση, ως κάποια σιωπηλή διαμαρτυρία...

Κουτσομπολιό ή πολιτική;

του Δημήτρη Βασιαγεώργη, Realpolitics.gr Team Έχουμε μπει για τα καλά σε προεκλογική περίοδο, αυτή των δημοτικών εκλογών. Οι εκλογές αυτές ίσως να μην θεωρούνται τόσο σημαντικές όσο οι βουλευτικές, αλλά επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό τη ζωή μας. Αυτό ίσως δεν έχει γίνει αντιληπτό μέχρι σήμερα, διότι οι διοικήσεις των δήμων και των νομαρχιών έλαμπαν δια της... απουσίας τους από τον κοινωνικό μας βίο, Συνέχεια...

ΕΠΙΦΥΛΛΙΔΑ TOY REALPOLITICS.GR TEYXOΣ # 4

Η ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΠΙΦΥΛΛΙΔΑ ΤΟΥ REALPOLITICS ΜΕ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΕ Συνέχεια...

Αναπόφευκτη η κοινωνική σύγκρουση.

του Δημήτρη Βασιαγεώργη, Realpolitics.gr Team Οι εξελίξεις τρέχουν, πολλά αλλάζουν στην χώρα μας και επικρατεί μία γενικευμένη ένταση. Πολλές φωνές ακούστηκαν περί διατήρησης της κοινωνικής συνοχής, ότι οι Έλληνες δεν πρέπει να “τσακωθούν” μεταξύ τους. Επίσης, άλλοι μίλησαν για λαϊκή εξέγερση, ότι η κοινωνία δεν θα ανεχτεί τα νέα μέτρα και ότι προβλέπονται αναταραχές. Συνέχεια...

ΕΠΙΦΥΛΛΙΔΑ TOY REALPOLITICS.GR TEYXOΣ # 3

Η ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΠΙΦΥΛΛΙΔΑ ΤΟΥ REALPOLITICS ΜΕ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΕ Συνέχεια...

Δολοφονία Γκιόλια: Πότε θα μιλήσουμε για την αλήθεια;

του Δημήτρη Βασιαγεώργη, Realpolitics.gr Team Το μείζον κοινωνικό ζήτημα από τη δολοφονία του δημοσιογράφου Σωκράτη Γκιόλια είναι ότι ποτέ δεν συζητήθηκε η αλήθεια. Συνέχεια...

ΕΠΙΦΥΛΛΙΔΑ TOY REALPOLITICS.GR TEYXOΣ # 2

Η ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΠΙΦΥΛΛΙΔΑ ΤΟΥ REALPOLITICS ΜΕ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΕ Συνέχεια...

ΕΠΙΦΥΛΛΙΔΑ TOY REALPOLITICS.GR TEYXOΣ # 1

Η ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΠΙΦΥΛΛΙΔΑ ΤΟΥ REALPOLITICS ΜΕ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΕ Συνέχεια...

Δεν υπήρξε πότε Σοσιαλισμός.

του Δημήτρη Βασιαγεώργη, Realpolitics.gr Team Ένα μεγάλο στοίχημα της σύγχρονης Ελλάδας είναι να ωριμάσει πολιτικά και να αντιμετωπίσει τα πράγματα ρεαλιστικά, σε ένα επίπεδο διαφορετικό από ότι μας έχουνε συνηθίσει μέχρι τώρα. Υπάρχουν αλήθειες οι οποίες είναι τόσο άπλες και εξηγούν τόσα πολλά πράγματα που καθιστούν κάθε περαιτέρω ανάλυση περιττή. Μία από αυτές είναι ότι δεν υπήρξε ποτέ σοσιαλισμός στην Ελλάδα. Συνέχεια...