Όταν ο Σόιμπλε διαβάζει δημοσκοπήσεις…

Λοιπόν μάγκες, ήρθε η ώρα να ρίξουμε κλήρο. Από ότι φαίνεται, κάποιος από εμάς θα χρειαστεί να κάνει ένα ταξιδάκι κάπου εδώ σύντομα, να πιάσει τον Σόιμπλε και να του εξηγήσει πέντε πραματάκια από κοντά, με βασικότερο όλων το ότι “this is Greece re!!!”. Και αυτό να ξεκαθαρίσω ότι δε το εννοώ με καμία ειρωνική διάθεση απέναντι στον αρχετυπικό ελληναρά που είναι πολύ πιθανόν να εμπνέεται στα ίσα από αυτά τα λόγια… Το γράφω αποδεχόμενος τον ελληναρά ως σταθερό μέρος της εξίσωσης, από τη λύση της οποίας θα προκύψει η επιβίωση ή η καταστροφή της χώρας μου και η ενδυνάμωση ή το ράγισμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και εννοώντας επίσης, ότι οποιοσδήποτε έχει σοβαρή πρόθεση να σώσει αυτή τη ρημάδα τη χώρα και να θωρακίσει αυτή τη ρημάδα την Ένωση, καλά θα κάνει να αρχίσει να αντιμετωπίζει τον ελληναρά με τον ίδιο αυτό τρόπο. Ο Σόιμπλε από ότι φαίνεται λοιπόν, μάλλον άρχισε να διαβάζει δημοσκοπήσεις. Ελληνικές, ναι. Αποτέλεσμα; Να φτάσουμε χθες το απόγευμα να βλέπουμε 3 διαφορετικά δελτία ειδήσεων...

Το Πρόβλημα της Φιλανθρωπίας

Από το blog Χαζουλης Τον τελευταίο καιρό με έχει προβληματίσει το θέμα της φιλανθρωπίας. Υπάρχουν άνθρωποι που πεινούν, άνθρωποι άστεγοι και φτωχοί. Σε λίγους μήνες η αύξηση τους μπορεί να είναι γεωμετρική. Ο καθένας μας, ειδικά σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς οφείλει να δείξει μια αλληλεγγύη απέναντι τους. Δεν διακρίνω κανέναν δόλο σ’αυτή τη νοοτροπία των ανθρώπων. Είναι όμως αυτό αρκετό ή απλά αναπαράγουμε έναν φαύλο κύκλο μιζέριας για όσους ζουν μέσα σ’ αυτές τις άθλιες συνθήκες; Η φιλανθρωπία δεν αποτελεί λύση, άλλα παράταση της επαιτείας τους. Η προσφορά αγαθών (υλικών ή πνευματικών), δυστυχώς δεν αρκεί ώστε να δώσει μόνιμες λύσεις σ’ αυτό το ζήτημα. Οι άστεγοι και οι άποροι δεν είναι άρρωστα άτομα. Έχουν εγωισμό. Ζούσαν και αυτοί όπως εμείς πριν τους συμβούν τ’ άσχημα περιστατικά που τους οδήγησαν στο δρόμο. Εκεί αυτομάτως, μετατρέπονται σε πολίτες τρίτης κατηγορίας. Εξαρτώμενοι από την επαιτεία, σταδιακά χάνουν τον εγωισμό αλλά και τη θέληση τους για ζωή. Θρησκευτική...

Τα Μαθηματικά του επιλόγου (μέρος 1ο).

του Γιάννη Αφούρα Κάθε λαός έχει συγκεκριμένες αντοχές πέρα από τις οποίες απλά δεν μπορείς να τον πιέσεις. Το μνημόνιο ήταν εξαρχής δεδομένο ότι θα έφερνε βραχυ-μεσοπρόθεσμα λιτότητα στην Ελλάδα. Το στοίχημα δεν ήταν αν αυτή η λιτότητα θα δοκίμαζε τις αντοχές του ελληνικού λαού, αυτό ήταν λίγο πολύ δεδομένο. Το στοίχημα ήταν αν θα καταφέρναμε πριν την οριστική εξάντληση αυτών των αντοχών, να κάνουμε δομικές αλλαγές στην οικονομία μας τέτοιες ώστε να αρχίσουμε να βλέπουμε κάποιο φως στην άκρη του τούνελ. Το στοίχημα αυτό λοιπόν χάθηκε. Η κυβέρνηση της χώρας, επιλέγοντας κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων ετών να αφαιρέσει χρήμα από όλους -λίγο πολύ- τους παραγωγικούς παράγοντες της αγοράς, για να κρατήσει ανέπαφες όλες -λίγο πολύ- τις μη-παραγωγικές δομές αυτής, κατάφερε ταυτόχρονα και να εξουθενώσει τους πολίτες, και να καταβαραθρώσει κάθε προοπτική μακροπρόθεσμης ανάκαμψης της εγχώριας οικονομίας. Ο λαός της χώρας είναι αυτή τη στιγμή και δυστυχής, και...

Καλά, εγώ σιχάθηκα νωρίς

Για να σου πω την μαύρη μου αλήθεια, όλα αυτά που συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό δεν με αγγίζουν και τόσο. Φυσικά μου δημιουργούν ένα άγχος, μία μικρή αγωνία, αλλά στον βαθμό που ένας άνθρωπος ψάχνεται και αναρωτιέται πώς θα εξελιχθεί και θα επιβιώσει. Τίποτα παραπάνω. Αδυνατώ να συμμετέχω στον πανελλαδικό πανικό που ξαφνικά μας εξόργισε και μας αηδίασε. Η αλήθεια είναι ότι εγώ προσωπικά εξοργίστηκα και αηδίασα πολλά χρόνια πριν. Τότε που το ευρωπαϊκό χρήμα έπεφτε βροχή από τον ουρανό και όλους τους είχε κατακλύσει μία υστερία καταναλωτισμού και επαρχιώτικου μεγαλοϊδεατισμού. Όταν η ελληνική επικράτεια γέμισε μεζονέτες, εξοχικά, διαμερίσματα, ακριβά αυτοκίνητα και τζάμπα μάγκες. Ήταν εκείνη η μικρή περίοδος που ξαφνικά η οικονομία μας απέκτησε μία υπεραξία άνευ προηγουμένου και μία ολόκληρη γενιά άρχισε να καταβροχθίζει μανιωδώς το κομμάτι της πίτας που αναλογούσε στις επόμενες γενιές. Κατάλοιπα της φτώχιας; Κατοχικό σύνδρομο; Ανεύθυνοι και επιπόλαιοι Ελληναράδες; Δεν...

Βολταίρος 101

Πριν 2-3 μέρες, το προφίλ του Χάρρυ Κλυνν στο facebook μπλοκαρίστηκε. Ο λόγος ήταν μία κακόγουστη φωτογραφία της Άνγκελα Μέρκελ που φορούσε ένα περιβραχιόνιο με μία σβάστικα και τα αστέρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μία κλασσική εθνικοπατριωτική, κομπλεξική, ανοησία δηλαδή, σαν τις δεκάδες που κυκλοφορούν καθημερινά στο ελληνικό διαδίκτυο. Προσωπικά χάρηκα το μπλοκάρισμα του προφίλ, από την άποψη ότι προσωρινά έστω άλλο ένα σκουπίδι αφαιρέθηκε από το διαδίκτυο. Όμως! Αυτή την κρυφή χαρά την κρατάω για τον εαυτό μου· για τα δικά μου προσωπικά βίτσια, και τα δικά μου μυαλά. Ποτέ δεν θα επευφημούσα δημοσίως τη συγκεκριμένη πράξη και φυσικά κατακρίνω το μπλοκάρισμα ως στεγνή λογοκρισία και καταπάτηση του στοιχειώδους δικαιώματος στην ελευθερία του λόγου. Μάλιστα, εφόσον μπορώ, θα παλέψω για την επανενεργοποίησή του συγκεκριμένου προφίλ όσο και αν βρίσκω το περιεχόμενό του χυδαίο από άκρη σε άκρη. Όσο σιχαμερό και λαϊκιστή βρίσκω τον Χάρρυ Κλυνν τον τελευταίο καιρό, τόσο σιχαμερή...

Δημιουργικός κοινωνικός διχασμός

Πολλά έχουν γραφτεί για το κοινωνικό αντίκτυπο της κρίσης και ίσως η πιο δημοφιλής διαπίστωση είναι ότι η κρίση αντί να μας ενώσει ως κοινωνία, μας πόλωσε και μας διέσπασε σε περισσότερα κομμάτια. Προσωπικά δεν βλέπω κάτι περίεργο σε αυτό. Όπως όταν σκάει μία οικονομική φούσκα, εμφανίζεται η πραγματική εικόνα μίας οικονομίας, έτσι αντίστοιχα όταν σκάει μία κοινωνική, ξεγυμνώνεται η πραγματική κοινωνία. Ιστορικά στοιχεία για την διάσπαση της ελληνικής κοινωνίας μπορεί κανείς να βρει άφθονα και με διαφορετικές προσεγγίσεις. Οι κοινωνικές διασπάσεις όμως, εκτός από ποσότητα, έχουν και ποιότητα. Και εκ πρώτης όψης ο σημερινός κατακερματισμός και η πόλωση των Ελλήνων σε ιδέες, πολιτικούς χώρους, θεωρίες συνωμοσίας, ιδεολογίες, αξίες, κλπ είναι σχετικά μεγάλος σε μέγεθος. Εμβαθύνοντας όμως όλο και περισσότερο στα ιδεολογικά ρεύματα και γενικότερα στα μυαλά που εκφράζονται, μπορεί κανείς να καταλήξει σε μία πανανθρώπινη και όχι απαραίτητα ελληνική «διαίρεση». Υπάρχουν οι άνθρωποι...

Μερίδια ευθύνης για την οπισθοδρόμηση.

Φαίνεται πως μία νέα μόδα ξεκίνησε μετά την παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έπεσε ξανά θύμα προπηλακισμού. Οι «αγανακτισμένοι δενπληρωνάδες» και οι «μάχιμοι» επαναστάτες της αριστεράς δεν αποδοκίμασαν ούτε τον κ. Σαμαρά, ούτε τον κ. Καρατζατούμπα, αλλά αυτό δεν θα πρέπει πλέον να εκπλήσσει και κανέναν. Πού ακούστηκε Ελληναράς να «τουφεκάει» Ελληναρά; Η κοινωνία μας βιώνει μία διάχυτη σύγχυση στα ιδεολογικά ρεύματα και τις απόψεις της, που ασφαλώς οφείλουν να είναι πολιτικοποιημένες τέτοιες εποχές, αλλά όπως όλα δείχνουν, αρνούνται να ξεκολλήσουν από τον συντηρητισμό της οπισθοδρόμησης. Όπως έχω ξαναγράψει, η άνοδος της λαϊκής δεξιάς και η σταδιακή αποσύνθεση των προοδευτικών δυνάμεων δεν δημιουργούνται μόνο από τις ιδέες και τις πράξεις δεξιών ανθρώπων και πολιτικών χώρων, αλλά και με την γενικότερη «συντηρικοποίηση» ολόκληρης της κοινωνίας, ακόμα και των παραδοσιακά προοδευτικών χώρων της αριστεράς. Σε αντίθεση με τις επιθυμίες διαφόρων...

Μαρτυρίες 2011

Ο ελληνικός λαός είναι σχεδόν κατασταλαγμένος. Όπως όλα δείχνουν, ο επόμενος Πρωθυπουργός της χώρας θα είναι ο κ. Σαμαράς. Μία χρονιά τελειώνει, και μετά από χιλιάδες αθροιζόμενα ντεσιμπέλ φωνής, αγανάκτησης, οργής, ακατάσχετης συνωμοσιολογίας, διασταύρωσης ιδεολογικών, κοινωνικών και οικονομικών ρευμάτων, το καλύτερο που μπορεί να μας προσφέρει αυτή η χώρα είναι η εκλογή ενός ακραίου λαϊκιστή πολιτικού, βγαλμένο από την περίοδο που νομίζαμε πως όλοι θέλαμε να ξεχάσουμε. Είναι τελικά ολοφάνερο. Όσοι νευρώνες και αν πυροδοτήθηκαν φέτος αναλύοντας τις προτεραιότητες της χώρας, της κοινωνίας και της οικονομίας, η ευρύτερη λαϊκή ετυμηγορία προστάζει επιστροφή στο παρελθόν. Πίσω στην Ελλάδα της φούσκας, της ανευθυνότητας και της ατομικής ευδαιμονίας εις βάρος της συλλογικής. Άλλωστε η πόλωση προς τα πολιτικά άκρα, είτε τα δεξιά είτε τα αριστερά, τέτοιες καταστάσεις σηματοδοτεί. Άκρα που οδηγούν πολιτικούς να ξεκατινιάζονται σε άνευ ουσίας τηλεοπτικές κοκορομαχίες, ΜΜΕ...

Οι Ενάρετοι

Διαβάζοντας ένα απόσπασμα από «Τα τελευταία σημειωματάρια» του Νίτσε, παρατήρησα ότι ο σκληρός ορισμός που δίνει για τους «ενάρετους» και η νοοτροπία της κομματοκρατίας, δεν απέχουν πολύ: Ένας ενάρετος άνθρωπος είναι κατώτερο είδος, αν μη τι άλλο επειδή δεν είναι «πρόσωπο» αλλά αποκτά την αξία του διά της συμμόρφωσης του σε ένα σχήμα ανθρώπου το οποίο έχει παγιωθεί άπαξ και διά παντός. Δεν διαθέτει χωριστή αξία: μπορεί να συγκριθεί, έχει ομοίους, οφείλει να μην είναι μοναδικός… Μετρήστε τις ιδιότητες του καλού ανθρώπου – γιατί μας είναι τόσο ευχάριστες; Γιατί δεν χρειάζεται να τον αντιμαχόμαστε, γιατί δεν μας προκαλεί καμιά δυσπιστία, καμιά επιφύλαξη, συγκέντρωση ή αυστηρότητα: η οκνηρία μας, η καλή μας φύση, η ανευθυνότητά μας μπορούν να αγαλλιάσουν. Αυτή η αίσθηση ευημερίας μας είναι ό,τι προβάλλουμε από μέσα μας και αποδίδουμε στον καλό άνθρωπο ως ιδιότητα, ως αξία. 10[85} σελ.322 Οι «καλοί» άνθρωποι είναι φοβικοί, τρέμουν τη διαφορετική αντίληψη του διπλανού τους. Οι...

Ένα Έθνος Ρατσιστών Νάνων

Το καθεστώς του Κιμ Γιονγκ-ιλ είναι ακόμη πιο περίεργο και απεχθές από ό, τι νομίζατε. Μετάφραση: A Nation Of Racist Dwarves, του Κρίστοφερ Χιτσενς (1949-2011) δημοσιευμένο τον Φεβρουάριο του 2010. Στην επίσκεψη μου στη Βόρεια Κορέα πριν από μερικά χρόνια, είχα την τύχη να έχω ένα αρκετά καλόκαρδο "υπεύθυνο" τον οποίο θα καλέσω κ. Τσάε. Αυτός με οδήγησε υπομονετικά σε όλη τη κατεστραμμένη και πεινασμένη χώρα, εξηγώντας τα πράγματα με τη βοήθεια ενός είδους μηχανισμού άρνησης και ποτέ δεν φαινόταν να χάνει το ενδιαφέρον του για τα γιγάντια μνημεία της πιο υστερικής και οπερατικής ηγέτο-λατρείας του κόσμου. Ένα βράδυ, όπως προσπαθήσαμε να δειπνήσουμε τρώγοντας κάποια χονδρώδη κομμάτια πάπιας, ανέφερε έναν ακόμη λόγο γιατί η ημέρα που ολόκληρη η χερσόνησος θα είναι ενωμένη υπό την ακτινοβολούσα ηγεμονία του Αγαπητού Ηγέτη δεν θα πρέπει να αναβληθεί για πολύ. Ο λαός της Νότιας Κορέας, τόνισε, είχε αρχίσει να μπασταρδεύεται. Παντρεύονται με ξένους - ακόμη και με μαύρους Αμερικανούς στρατιώτες,...

Συνέντευξη της προέδρου της ΔΗ.ΣΥ Ντόρας Μπακογιάννη στο Realpolitics.gr

Η πρόεδρος της Δημοκρατικής Συμμαχίας Ντόρα Μπάκογιαννη  απαντάει στις ερωτήσεις της συντακτικής ομάδας του Realpolitics.gr για την πολιτική επικαιρότητα, την οικονομία, τον φιλελευθερισμό, την εξωτερική πολιτική και τους θεσμούς.   Ποιά η γνώμη σας για το έργο της Κυβέρνησης Παπαδήμου; Προβλέπετε vα γίνονται εκλογές στις 18 Φλεβάρη ή θα παραταθεί η διάρκεια της κυβέρνησης αυτής;   Η κυβέρνηση Παπαδήμου είναι ένα μεγάλο εγχείρημα το οποίο ήταν αναγκαίο εδώ και πάρα πολύ καιρό. Η Δημοκρατική Συμμαχία είναι η πρώτη που μίλησε για την ανάγκη μίας κυβέρνησης έκτακτης ανάγκης. Δεν είναι βέβαια αυτό που θα θέλαμε. Δεν θα θέλαμε δηλαδή, 50 υπουργούς σε μία κυβέρνηση, αλλά δυστυχώς τα κόμματα μεταφέρανε τις παθογένειες τους και στην κυβέρνηση συνεργασίας. Πρώτο θετικό  δείγμα του τι μπορεί να κάνει: η άρση του καμποτάζ, που είναι σίγουρα θετικό. Σίγουρα επίσης θετικό είναι, ότι ο κ.Παπαδήμος έχει αναγνώριση στην Ευρώπη και άρα μπορεί να διαπραγματευτεί, το οποίο είναι αναγκαίο για...

Μου είναι αδιανόητο το σκοτάδι

 Εκεί γύρω στα δεκαοχτώ έκανα ότι κάνει κάθε δεκαοχτάχρονος που σέβεται τον εαυτό του. Αμφισβήτησα την οικογένειά μου, το σύστημα και την χώρα. Έστρωσα κώλο, διάβασα και έφυγα έξω για να σπουδάσω αυτό που με συνάρπαζε. Από το τρίτο έτος έπιασα δουλειά, και στο τέταρτο κόπηκε δια παντός η χρηματοδότηση από γονείς. Η αμφισβήτηση πέτυχε, η ανεξαρτησία εμπεδώθηκε και κάθε βήμα μου γινόταν μόνο υπό το βάρος της δικής μου ευθύνης. Ακόμα και όντας φαντάρος, αποφάσισα να μην μείνω λεπτό παραπάνω κάτω από την ίδια στέγη των γονιών μου και προτίμησα να νοικιάσω μία γκαρσονιέρα ίσα ίσα για να κοιμάμαι όταν είχα έξοδο. Υπό το ίδιο βάρος παράτησα και την πρώτη μου, πολλά υποσχόμενη, δουλειά για να πάω να διευρύνω λίγο τις εμπειρίες μου. Έριξα λίγα ρούχα στο backpack και έφυγα για ένα αξέχαστο road trip σε 24 πολιτείες των ΗΠΑ, διάρκειας δύο μηνών. Επέστρεψα άφραγκος και βρήκα την πρώτη τυχαία δουλειά. Έκτοτε, έχω αλλάξει δυο-τρεις δουλειές και πλέον τελώ υπό καθεστώς εργασίας εκ περιτροπής… σχεδόν...

Ο βοσκός και ο λύκος

 Έπεσε λοιπόν η «χούντα» του ΓΑΠ, και κάπως έτσι ισοπεδώσαμε άλλη μία λέξη μαζί με τη μνήμη όσων βασανίστηκαν και σκοτώθηκαν πριν 40 χρόνια στη διάρκεια της πραγματικής χούντας. Με παρόμοιο τρόπο, οι «μισθοί πείνας» της προηγούμενης δεκαετίας, δεν μπορούν να βρουν αντίκρισμα στη σημερινή πραγματικότητα όπου κάποιοι μισθοί έχουν όντως μειωθεί σε επίπεδο πείνας. Ίσως η μοναδική ανάμνηση που απέμεινε στους συνδικαλιστές που ωρύονταν πριν δέκα χρόνια για το εισόδημά τους, να είναι το τετραψήφιο νούμερο του μισθού τους που, σε ορισμένες περιπτώσεις, ενδεχομένως σήμερα να έχει γίνει τριψήφιο. Και τώρα, πώς θα ονομάσουν αυτό το νούμερο αφού η «πείνα» εξαντλήθηκε την περίοδο των παχιών αγελάδων;  Κάπως έτσι ισοπεδώθηκαν και λέξεις όπως «απατεώνας», «κλέφτης», «καθίκι», «δωσίλογος», «προδότης» και «μαλάκας». Ειδικά στο τελευταίο, και μετά από ζύμωση αρκετών δεκαετιών, φαίνεται πως βρήκαμε τον κοινό παρονομαστή για κάθε κάτοικο αυτής της χώρας. Με την υπέροχη αβρότητα και ευγένεια...

Ο λαός, ο ΛΑΟΣ και ο κ. Βορίδης

 Μια κάποια αναστάτωση επικρατεί στο βασίλειο της «Νότιας Δανιμαρκίας». Η ακροδεξιά μπήκε στην κυβέρνηση, και οι μισοί κοιμούνται ενώ οι άλλοι μισοί ωρύονται. Δεν μπορείς να πεις ότι και τα δύο μέρη έχουν 100% άδικο, αλλά σίγουρα μπορείς να τους καταλογίσεις ένα ποσοστό αφέλειας. Μπορεί το εθνικό άθλημα της «ταμπελοποίησης» να δίνει και να παίρνει στον δημόσιο διάλογο, αλλά όταν ερχόμαστε στο θέμα της ακροδεξιάς, δεν μπορούμε να πλαισιωνόμαστε μόνο από τα γνωστά σύμβολα και τους επίσημους πολιτικούς εκπροσώπους της. Η ακροδεξιά είναι κάτι παραπάνω από αυτό. Είναι η γενικότερη συμπεριφορά μέσα στην οποία εναγκαλιάζονται ο φασισμός και ο ρατσισμός. Υπό αυτή τη συνθήκη, η ακροδεξιά όχι μόνο προϋπήρχε στην ευρύτερη εξουσία, αλλά καθημερινά ασκείται όλο και περισσότερο διάχυτα μέσα στην κοινωνία. Ιστορικά, οι οικονομικές κρίσεις έδιναν πρόσφορο έδαφος στην άνοδο της ακροδεξιάς, επειδή στη συνείδηση της ευρύτερης κοινωνίας οι θεσμοί της Δημοκρατίας δεν ήταν αρκετοί για να...

Η κατάλυση της Ελληνικής Δημοκρατίας με την συναίνεση όλων μας!

  Όλα τα γεγονότα που ακολούθησαν την ανακοίνωση του δημοψηφίσματος από τον κ. Παπανδρέου μέχρι σήμερα, οδήγησαν σε ένα πράγμα: στην απογύμνωση του Ελληνικού πολιτικού συστήματος, στον εξευτελισμό των κομμάτων, και όλα αυτά με την συναίνεση της κοινής γνώμης. Ένα είναι το κλειδί στην συγκεκριμένη υπόθεση: Η συναίνεση Σαμαρά και κατ’ επέκταση η κυβέρνηση συνεργασίας που δημιουργήθηκε. Αλήθεια, γιατί αλλάξαμε πρωθυπουργό και κυβέρνηση χωρίς εκλογές; Γιατί έπρεπε να συναινέσει η ΝΔ; Το ΠΑΣΟΚ είχε την πλειοψηφία στη βουλή, μπορούσε να υπογράψει τις συμφωνίες με την ΕΕ χωρίς κάποια συναίνεση. Μας πίεσαν οι Ευρωπαίοι; Σίγουρα. Διαμαρτυρήθηκε κανείς; Όχι! Ούτε καν η ΝΔ. Οι πολέμιοι της Νέας Δημοκρατίας αλλά και του κομματικού συστήματος γενικότερα, βρήκαν το εξιλαστήριο θύμα τους, και επιτέθηκαν στον κ. Σαμαρά με αφορμή την αρχική άρνηση του στη συναίνεση. Χωρίς να είναι απαραίτητο στην πραγματικότητα να συναινέσει. Από την άλλη δεν σκέφτηκαν, ότι είναι παράλογο να συγκυβερνήσουν...

Το Πολυτεχνείο δεν είναι επίκαιρο

Η θρησκεία και η «σύγχρονη» ελληνική Αριστερά έχουν έναν ιδιαίτερο τρόπο να επιβιώνουν. Προσκολλούνται σε μία ιδέα, ένα γεγονός, ένα πρόσωπο, υπαρκτό ή ανύπαρκτο – δεν έχει σημασία, και προσπαθούν να μορφοποιήσουν το παρόν με τέτοιον τρόπο ώστε να ταυτίζεται με το συγκεκριμένο παρελθόν. Δεν κάνουν το αντίθετο, δηλαδή να αναλύσουν το παρελθόν και να το εξελίξουν με τρόπο ώστε να ανταποκρίνεται στο παρόν. Και εκεί έγκειται το ντε φάκτο αδιέξοδο και των δύο να αναλύσουν ρεαλιστικά την πραγματικότητα, αλλά ταυτόχρονα και η ικανότητά τους να επιβιώνουν συσπειρώνοντας ανθρώπους που αρνούνται να αναλάβουν το μερίδιο ευθύνης που τους αναλογεί στο παροντικό κοινωνικό περιβάλλον. Τα γεγονότα του Πολυτεχνείου ήταν μία ιδιαίτερα ηρωική πράξη την οποία καλώς κάνουμε και τιμούμε κάθε χρόνο. Επίσης καλώς κάνουμε και υπενθυμίζουμε τις θυσίες ανθρώπων που έγιναν στον βωμό της Δημοκρατίας και της ελευθερίας, και καλώς υπενθυμίζουμε κάποιες διαχρονικές αξίες που βελτιώνουν την ζωή μας...

260 ώρες στριπτίζ

Μου ήταν αδύνατο να βάλω κάτω το μυαλό μου και να γράψω για τις τελευταίες ημέρες˙ για την περίοδο που ξεκίνησε από την αναγγελία δημοψηφίσματος μέχρι την ορκωμοσία της νέας κυβέρνησης. Αυτό που συνέβαινε ήταν τόσο πρωτόγνωρο αλλά και ξεκάθαρο που αδυνατούσα να μπω στον κόπο να το αναλύσω γιατί δεν υπήρχε λόγος. Ήταν απλό, σαφές, ξεκάθαρο και παντελώς… γυμνό. Το αρχικό σάστισμα, στο άκουσμα της λέξης «δημοψήφισμα» έδωσε γρήγορα τη σειρά του σε ένα αισθησιακό στριπτίζ ολόκληρης της χώρας που δεν έχει επαναληφθεί σε παρόμοια έκταση. Μέσα σε λίγες μόλις ώρες, πολιτικοί, λαός, και ΜΜΕ κλήθηκαν να βρεθούν ενώπιον των ευθυνών τους και αντ’ αυτού «γδύθηκαν» θεωρώντας ότι αποφεύγουν τη λάντζα. Ασχέτως από τις προθέσεις του ΓΑΠ και τις όποιες θετικές ή αρνητικές προεκτάσεις είχε το δημοψήφισμα, δεν είναι αυτό που έβαλε σε όλους έναν καθρέφτη μπροστά στη μούρη τους, αλλά εκείνο που εξελίχθηκε ακόμα και όταν το δημοψήφισμα ακυρώθηκε. Την αριστερά τη χάσαμε κάπου μεταξύ αναγγελίας...

Έπεσε η μάσκα του Ελληναρά

Γράφει το ellinaki: Μέσα στο τσίρκο των τελευταίων ημερών, ο κ. Σαμαράς είπε κάτι πολύ σωστό. «Οι μάσκες έπεσαν». Δυστυχώς για τον μικρόκοσμο του Μεσσήνιου νάρκισσου εθνικιστή, η φράση αυτή δεν είναι σωστή για τους λόγους που την είπε. Οι μοναδικές μάσκες που έπεσαν ήταν οι ευρωπαϊκές που είχαν στεριώσει πρόχειρα στην αρχοντομουτσούνα του κάθε Ελληναρά, και πάνω απ' όλα του ιδίου του κ. Σαμαρά. Ενδεχομένως ο ίδιος να μην το γνωρίζει, αλλά αυτό που κάνει σπουδαία την Ευρωπαϊκή Ένωση και κυρίως το ιδεώδες που πασχίζει να στεριώσει σε αυτή την ταλαιπωρημένη επί χρόνια ήπειρο, είναι η ενότητα, η αλληλεγγύη και η οικονομική και ατομική ελευθερία των πολιτών της. Ο βασικός λόγος που μετά από αιώνες αιματοκυλίσματος, αδικίας, φεουδαρχίας, φασισμού και θρησκευτικού φανατισμού, τα τελευταία 50-60 χρόνια η Ευρώπη κατάφερε να απολαμβάνει μία περίοδο ειρήνης και δημοκρατίας είναι η ωριμότητα με την οποία συναλλάσσονται τα κράτη μέλη της. Στο ευρωκοινοβούλιο δημιουργούνται συνεχώς μεικτές συμμαχίες...

War is peace.

War is peace. Freedom is slavery. Ignorance is strength. 2+2=5 Big Brother, 1984 Οι εκλογές είναι συστημικός κίνδυνος όταν τις χάνει η κυβέρνηση, ενώ στην αντίθετη περίπτωση, είναι θρίαμβος της λαϊκής κυριαρχίας. Εκλογές δεν προλαβαίνουμε με τίποτα να κάνουμε σε ένα μήνα, για δημοψήφισμα δεν υπάρχει πρόβλημα. Οι εκλογές δεν θα βγάλουν αυτοδύναμη κυβέρνηση και θα πρέπει να γίνει κυβέρνηση συνασπισμού κομμάτων γιατί να μη κάνουμε κυβέρνηση συνασπισμού από τώρα; Άρα δεν κάνουμε εκλογές. Οι πολιτικοί είναι όλοι άχρηστοι, τι θα αλλάξει αν αποφασίσει ο λαός; Άρα εκλογές δεν χρειάζεται να γίνουν. Εκλογές θέλει μόνο ο αρχηγός της αντιπολίτευσης για να γίνει πρωθυπουργός, ο πρωθυπουργός δεν έχει κόλλημα με την καρέκλα. Άρα δεν κάνουμε εκλογές Ελληνική Κυβέρνηση, 2011

Μήπως ήδη ζούμε σαν να έχουμε πάει πίσω στη δραχμή;

Σχόλιο - Απάντηση του αναγνώστη  του realpolitics, Δημ Β. στο άρθρο του Γιάννη Μαρίνου  ''Αν επιστρέψουµε στη δραχµή'' Αξιότιμε κύριε Γιώργο Μαρίνο, κατ’ αρχήν θεωρείστε δεδομένη την εκτίμησή μου προς το πρόσωπό σας. Αλλωστε αυτή η εκτίμηση είναι που με έκανε να διαβάσω το άρθρο σας αμέσως μόλις το εντόπισα. Επίσης, σας ενημερώνω ότι θεωρώ όντως καταστροφική την επιστροφή στη δραχμή, όμως είναι γεγονός πως το τελευταίο διάστημα προβληματίζομαι έντονα και με την παραμονή μας μέσα στην ευροζώνη, αφού δεν βλέπω διαφορετικά αποτελέσματα από αυτά της δεκαετίας του ’50 που ήδη περιγράφετε (την οποία δεν γνώρισα καθώς γεννήθηκα τη δεκαετία του ’60). Κατ’ αρχήν να ξεκαθαρίσω ότι, από τη στιμγή που ο μισθός μου έχει μειωθεί κατά 45% και η σύζυγός μου είναι εδώ και 7 μήνες άνεργη, μου είναι παντελώς αδιάφορο το αν θα μπορώ να κάνω ταξίδια στο εξωτερικό, αν το σχετικό συνάλλαγμα θα δίνεται με το σταγονόμετρο και φυσικά το αν θα είμαι σε θέση να αγοράσω καινούργιο αυτοκίνητο, γιατί πλέον αδυνατώ...

Αρετή και Τόλμη

 by ΧΑΖΟΥΛΗΣ “Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία” είχε γράψει ο Κάλβος στο ποίημα του Εις Σάμον. Κανείς δε διαφωνεί. Εκεί που εδράζεται το πρόβλημα είναι στη μεθοδολογία που ακολουθείται ώστε, η αρετή και η τόλμη να μας οδηγήσουν στην Ελευθερία. Σε προσωπικό επίπεδο, έχω καταλάβει πως το ζήτημα είναι συγκυριακό. Βασιζόμενοι στην ιδία συλλογιστική, που ορθός ήθελε να κριτικάρουμε την “επίπλαστα” ομοιόμορφη εποχή που ζούσαμε· έτσι και σήμερα, που τ’ άκρα τραβούν τη κοινωνία σα μαγνήτες και η βία μοιάζει ως η μόνη διέξοδος· αρετή, είναι το να συνομιλούμε ήρεμα με όλα τ’ άτομα της αντίθετης ιδεολογίας και τόλμη, το να ρίξουμε νερό στον εγωισμό μας ώστε να τα προσεγγίζουμε χωρίς παρωπίδες. Οφείλουμε πάντα, να είμαστε κόντρα στο κυρίαρχο ρεύμα των καιρών. Δε ζω σ’ άλλη χώρα, χρωστάω και μου χρωστάν, θυμώνω και εγώ με τα κέρινα ομοιώματα που έχουμε για πολιτικούς και εκ των πραγμάτων κατανοώ τις ψυχές που «βράζουν» για “άμεσες” αλλαγές. Η ελευθερία υπάρχει και η...

Το Τέλος Εποχής Μιας Νοθευμένης Κουλτούρας

Ένα πράγμα αδυνατούμε να καταλάβουμε στην Ελλάδα: Ποτέ δεν υπήρξε και ποτέ δεν υπάρχει δωρεάν γεύμα. Όλα δυστυχώς έχουν κάποιο κόστος. Μπορεί να μην το πληρώνουν οι τζαμπατζήδες με ή χωρίς ιδεολογικό πανωφόρι, αλλά το πληρώνει η κοινωνία στο σύνολο της. Όσοι ζητούν από το κράτος τις δαπάνες τους, στην ουσία ζητούν από το κράτος να υποχρεώσει το διπλανό τους να πληρώσει εκείνος. Το ίδιο ακριβώς ισχύει και με το δημόσιο χρέος. Στην Ελλάδα σκεφτόμαστε (και κυρίως φανταζόμαστε) όλους τους πιθανούς συνδυασμούς, εκτός από τον λογικό: να συμμαζευτούμε και να δουλέψουμε. Συνέχεια...

VIDEO: Παρουσίαση της Επανέκδοσης του Βιβλίου »Πορεία προς τον Φιλελευθερισμό»

Η ‘Πορεία προς τον Φιλελευθερισμό’ του Μάρκου Δραγούμη, επανεκδόθηκε αυτές τις μέρες από τις εκδόσεις Παπαζήση και το Κέντρο Φιλελευθέρων Μελετών (ΚΕΦΙΜ). Είναι ένα βιβλίο σταθμός στην –πολύ φτωχή- ελληνική βιβλιοπαραγωγή γύρω από τις Φιλελεύθερες ιδέες και αποτελεί μια καταπληκτική περιήγηση στο θεωρητικό και εφαρμοσμένο τοπίο του Φιλελευθερισμού. Η παρουσίαση του βιβλίου έγινε την Τετάρτη 12 Ιανουαρίου 2011 στη στοά του βιβλίου, με ομιλητές την κυρία Ντόρα Μπακογιάννη και τους κ.κ Στέφανο Μάνο, Θάνο Βερέμη, Γιώργο Παγουλάτο και Θανάση Παπανδρόπουλο.Το συντονισμό έκανε ο Πάσχος Μανδραβέλης. Δείτε βίντεο απο την παρουσίαση: Συνέχεια...

Ο Γερμανοί φταίνε!

του Δημήτρη Βασιαγεώργη, Realpolitics.gr Team Το επίπεδο του πολιτικού διαλόγου στην Ελλάδα τοποθετείται σε ένα απύθμενο πηγάδι στη μέση του πουθενά. Θα το χαρακτήριζα απίστευτο, αλλά η χώρα μας, δεν μας έχει συνηθίσει σε τίποτα καλύτερο. Είμαστε μια χώρα που περνάει μία τρομερή οικονομική κρίση, που θα μας σημαδέψει και θα επηρεάσει τη ζωή μας για δεκαετίες. Και όμως, επιλέγουμε να μην ασχοληθούμε με το θέμα στην πραγματική του διάσταση, επιλέγουμε τον δρόμο της ανευθυνότητας, της ανωριμότητας, της αμορφωσιάς, φοράμε τις παρωπίδες μας, ρίχνουμε το φταίξιμο σε τρίτους, και καταδικάζουμε την χώρα σε ακόμα μεγαλύτερη ύφεση. Συνέχεια...

Η αποχή δεν έδειξε αντίδραση.

του Δημήτρη Βασιαγεώργη, Realpolitics.gr Team Το μεγάλο ποσοστό αποχής των πρόσφατων εκλογών δεν δείχνει καμία αντίδραση. Είναι πολύ διασκεδαστικό αλλά και ταυτόχρονα θλιβερό να παρακολουθώ τον καθένα να προσπαθεί να ερμηνεύσει το αποτέλεσμα των εκλογών με τον δικό του τρόπο, ή καλύτερα, με τις δικές του προσδοκίες. Παραδείγματος χάριν, το ΠΑΣΟΚ βλέπει καθαρή νίκη, και άρα καθαρή εντολή(!) για να συνεχίσει την σκληρή πολιτική του! Η Ν.Δ. Όμως έλαβε μήνυμα για αλλαγή πολιτικής της χώρας! Το ακριβώς αντίθετο δηλαδή. Εντάξει όμως, δύσκολα κάποιος παραδέχεται την ήττα, και ιδίως οι κομματικοί φορείς της χώρας μας. Άλλοι όμως θεώρησαν βροντερό το μήνυμα της αποχής! Σύμφωνα με αυτούς, ο ελληνικός λαός έδειξε περίτρανα την δυσαρέσκεια του και την θέληση του για αλλαγή! Εγώ δεν άκουσα τίποτα όμως. Με μια γρήγορη ματιά στον χάρτη, μπλε και πράσινο βλέπω. Τι έχει αλλάξει άραγε; Απονέμω το βραβείο εθελοτυφλίας σε όλους αυτούς, οι οποίοι λαμβάνουν την αποχή ως αντίδραση, ως κάποια σιωπηλή διαμαρτυρία...

Κουτσομπολιό ή πολιτική;

του Δημήτρη Βασιαγεώργη, Realpolitics.gr Team Έχουμε μπει για τα καλά σε προεκλογική περίοδο, αυτή των δημοτικών εκλογών. Οι εκλογές αυτές ίσως να μην θεωρούνται τόσο σημαντικές όσο οι βουλευτικές, αλλά επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό τη ζωή μας. Αυτό ίσως δεν έχει γίνει αντιληπτό μέχρι σήμερα, διότι οι διοικήσεις των δήμων και των νομαρχιών έλαμπαν δια της... απουσίας τους από τον κοινωνικό μας βίο, Συνέχεια...

ΕΠΙΦΥΛΛΙΔΑ TOY REALPOLITICS.GR TEYXOΣ # 4

Η ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΠΙΦΥΛΛΙΔΑ ΤΟΥ REALPOLITICS ΜΕ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΕ Συνέχεια...

Αναπόφευκτη η κοινωνική σύγκρουση.

του Δημήτρη Βασιαγεώργη, Realpolitics.gr Team Οι εξελίξεις τρέχουν, πολλά αλλάζουν στην χώρα μας και επικρατεί μία γενικευμένη ένταση. Πολλές φωνές ακούστηκαν περί διατήρησης της κοινωνικής συνοχής, ότι οι Έλληνες δεν πρέπει να “τσακωθούν” μεταξύ τους. Επίσης, άλλοι μίλησαν για λαϊκή εξέγερση, ότι η κοινωνία δεν θα ανεχτεί τα νέα μέτρα και ότι προβλέπονται αναταραχές. Συνέχεια...

ΕΠΙΦΥΛΛΙΔΑ TOY REALPOLITICS.GR TEYXOΣ # 3

Η ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΠΙΦΥΛΛΙΔΑ ΤΟΥ REALPOLITICS ΜΕ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΕ Συνέχεια...

Δολοφονία Γκιόλια: Πότε θα μιλήσουμε για την αλήθεια;

του Δημήτρη Βασιαγεώργη, Realpolitics.gr Team Το μείζον κοινωνικό ζήτημα από τη δολοφονία του δημοσιογράφου Σωκράτη Γκιόλια είναι ότι ποτέ δεν συζητήθηκε η αλήθεια. Συνέχεια...