Γρηγόρης Ψαριανός: «Η αριστερά είναι ανόητη και αναποτελεσματική με εμμονές και ιδεοληψίες»

Για τις θέσεις της Δημοκρατικής Αριστεράς, όσον αφορά την παραμονή στο ΕΥΡΏ και ότι μέσα από αυτές ψαρεύει ψηφοφόρους από το ΠΑΣΟΚ. Δεν δυναμιτίζουν, καθόλου, την παραμονή μας στο ευρώ οι δηλώσεις και θέσεις μας. Την παραμονή δυναμιτίζει η πρακτική της κυβέρνησης Παπανδρέου και της κυβέρνησης Παπαδήμου. Δεν ψαρεύουμε ψήφους πουθενά. Έχουμε πει καθαρά πράγματαΘα ανοίξουν τους λογαριασμούς της Ελβετία; Η κυβέρνηση που διαπραγματεύεται σκληρά στις Βρυξέλλες, διαπραγματεύεται και με τις ΔΕΚΟ η χτυπάει προσοχές στις συντεχνίες και στο πελατειακό καθεστώς. Για τις προτάσεις της Δημοκρατικής Αριστεράς Έχουμε κάνει συγκεκριμένες προτάσεις. Σας τις αναφέρω: Για τη φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας, τα ειδικά προνόμια των ένστολων, των ΔΕΚΟ, των δικαστικών, των εφοριακών, την αξιοποίηση κρατικής περιουσίας. Εκατοντάδες στρατόπεδα, σε όλη τη χώρα, ρημάζουν και τα έχουμε αναξιοποίητα την ώρα που συζητάμε και λέμε αρλούμπες. Δενέχουμε αναπτύξει ένα ενεργειακό πρόγραμμα...

Δεν έπεισε ο Ν. Ρουμπινί

Tου Νίκου Κακαρίκα, www.protagon.gr, 22.2.12“Οικονομολόγος, είναι αυτός που γνωρίζει 365 διαφορετικούς τρόπους να κάνει έρωτα σε μια γυναίκα αλλά δεν γνωρίζει καμία γυναίκα”. Οι 600 και πλέον θεατές στο Κέντρο Πολιτισμού “Ελληνικός Κόσμος”, οι οποίοι παρακολουθούσαν χτες το debate “η Ελλάδα πρέπει να χρεοκοπήσει και να φύγει από το Ευρώ”, γέλασαν με την καρδιά τους ακούγοντας την ατάκα του βρετανού βουλευτή Ντένις Μακσέϊν. Λίγο πριν, είχε ολοκληρώσει την βασική του τοποθέτηση υπέρ της χρεοκοπίας και της εξόδου από το ευρώ, ο διάσημος καθηγητής Οικονομικών Νουριέλ Ρουμπινί, ο οποίος με τα επιχειρήματα του είχε εξαφανίσει τα χαμόγελα από τα πρόσωπα τους.Στο πολύ καλά οργανωμένο debate, από την Intelligence Squared Greece σε συνεργασία με το BBC World News, o Ν. Ρουμπινί τοποθετήθηκε ψυχρά και ακαδημαϊκά. Σαν γιατρός ο οποίος περιγράφει το σύμπτωμα, την ασθένεια, τις επιπτώσεις και τη θεραπεία. Επιγραμματικά, ο Ν. Ρουμπινί τάχθηκε υπέρ της ελεγχόμενης εξόδου από την Ευρωζώνη, χωρίς να διευκρινίζει περαιτέρω...

Δεν θα κάνουμε όπως οι Έλληνες

 Του Γιώργου Μπράμου, ΒΗΜΑ, 22.2.12Ο Ιταλός νομπελίστας Ντάριο Φο, στο έργο του Mistero buffo, τέλη του ’60, αρχές του ’70, μια θεατρική, σατιρική παρλάτα, αποδίδει στον Ιταλό Κομμουνιστή ηγέτη Παλμίρο Τολιάτι, μια φράση. «Δεν θα κάνουμε, όπως οι Έλληνες σύντροφοι». Είναι οι δραματικές ώρες της δολοφονικής απόπειρας εναντίον του Γραμματέα του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος, με δράστη ένα νεαρό φοιτητή, από την Κατάνια της Σικελίας. Οι κομμουνιστές είχαν κατέβει στους δρόμους της Ρώμης και άλλων κόκκινων πόλεων, οι παρτιζάνοι είχαν ξεθάψει τα όπλα της Αντίστασης, ο κίνδυνος του εμφυλίου πολέμου ήταν άμεσος. Ο Τολιάτι, αν πιστέψουμε τον Ντάριο Φο, απέτρεπε τους συντρόφους του να μπουν σε έναν εμφύλιο, όπου, εκείνα τα χρόνια, το ’48, είχαν εμπλακεί οι Έλληνες Αριστεροί. Δεν ξέρω αν ειπώθηκε έτσι η φράση από τον ηγέτη του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος. Ξέρω πως το ΙΚΚ και ο Τολιάτι προσωπικά, συμμετείχε, μετά την πτώση του Μουσολίνι, στις  πρώτες κυβερνήσεις του Μπαντόλιο και...

Χωρίς εμπιστοσύνη

του Κώστα Γιαννακίδη Με 130 δισ. ευρώ μπορείς να αγοράσεις πολλά πράγματα. Κυρίως χρόνο και ελπίδα. Αυτό κάνουν ο πρωθυπουργός και ο αντιπρόεδρος του όταν επικαλούνται την ιστορική επίδοση για να επενδύσουν στην προοπτική. Μιλώντας προς τους υπουργούς του, ο κ. Παπαδήμος, είπε ότι αν το πρόγραμμα υλοποιηθεί με συνέπεια, η ανάκαμψη θα έρθει το 2013. Μένει βέβαια να βρει και κανέναν εδώ, αλλιώς θα είναι σαν να ρίχνεις κέφι μέσα σε ένα δωμάτιο βυθισμένο στο πένθος-ποιος έχει κουράγιο να το σηκώσει; Στο protagon κάναμε μία μικρή μέτρηση, ρωτώντας τους αναγνώστες μας αν η συμφωνία των Βρυξελλών είναι θετική ή αρνητική για την Ελλάδα. Μία συμπαγής πλειοψηφία, πάνω από τους μισούς, απαντά σηκώνοντας το κεφάλι ψηλά: αρνητικά. Μικρότερο ποσοστό βλέπει θετικά στοιχεία και, ως συνήθως, υπάρχει και ένας αριθμός ανθρώπων που δεν έχει άποψη. Αλλά και την προηγούμενη Κυριακή, όταν σας ρωτούσαμε αν πρέπει να ψηφιστεί η νέα δανειακή σύμβαση από τη Βουλή, το αποτέλεσμα ήταν αρνητικό. Τι σημαίνει...

Οπτικοποίηση δεδομένων που αφορούν τις δαπάνες του Ελληνικού Κράτους Οπτικοποίηση δεδομένων που αφορούν τις δαπάνες του Ελληνικού Κράτους

Μια πρωτοποριακή εφαρμογή στοχεύει στην οπτικοποίηση των δεδομένων που αφορούν τις δαπάνες -greek spending visualization – του Ελληνικού Κράτους κάνοντας χρήση του προγράμματος Διαύγεια. Η εφαρμογή στοχεύει στην οπτικοποίηση των δεδομένων που αφορούν τις δαπάνες του Ελληνικού Κράτους. Χάρη στην έξοχη ανοικτή υλοποίηση του προγράμματος Διάυγεια, αποσκοπεί στο να είναι παρά ένας μικρός λίθος στην εξυγίανση του Δημοσίου Φορέα. Η αποποίηση για τυχόν λάθη είναι προφανής, η ανάπτυξη της εφαρμογής έγινε σε ένα σαββατοκύριακο. Κάποια εμφανιζόμενα κόστη δεν είναι ακριβή, λόγω ανομοιογένειας στον τρόπο εγγραφής τους από τους εκάστοτε φορείς (ελέγχετε πάντα το επίσημο Έγγραφο Απόφασης). Δημιουργός της  ο Χρήστος Τσίγκανος. Η ανάπτυξη της εφαρμογής έγινε σε ένα σαββατοκύριακο και διαρκώς εξελίσσεται. Κάποια εμφανιζόμενα κόστη δεν είναι ακριβή, λόγω ανομοιογένειας στον τρόπο εγγραφής τους από τους εκάστοτε φορείς, με αποτέλεσμα να απαιτείται πάντα διασταύρωση με το επίσημο Έγγραφο...

Οι προστάτες των ΑΕΙ. Η βαθιά συντηρητική συμπεριφορά μειοψηφιών στα πανεπιστήμια

Του Αχιλλέα Γραβάνη, NEA, 21.2.12Διαπιστώνουμε και πάλι τις τελευταίες ημέρες την άποψη που έχει η θρησκόληπτη και η χαοτική Αριστερά για τη δημοκρατία στα πανεπιστήμια. Με βία και προπηλακισμούς εμποδίζουν την εφαρμογή του νέου νόμου για τα ΑΕΙ και την εκλογή των μελών των Συμβουλίων τους. Μειοψηφίες φοιτητών βρίζουν και προπηλακίζουν εν χορώ και κάτω από τις τηλεοπτικές κάμερες τον πρώην πρύτανη του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης και τους συναδέλφους του, γιατί εφαρμόζουν ως όφειλαν τον νόμο, συμμετέχοντας στην Οργανωτική Επιτροπή της εκλογικής διαδικασίας. Είναι οι ίδιας «προοδευτικής» αντίληψης φοιτητές που προπηλάκισαν στο Πάντειο Πανεπιστήμιο τον βιοπαλαιστή συνομήλικό τους ειδικό φρουρό γιατί, άκουσον άκουσον, μπήκε να δει τη φοιτήτρια κοπέλα του και ξέχασε ο δύσμοιρος να αλλάξει μέρος της «κατασταλτικής» περιβολής του. Οι «προοδευτικοί» προστάτες λοιπόν του Πάντειου Πανεπιστημίου των Κοινωνικών Επιστημών αντιδρούν με κοινωνικό ρατσισμό! Ποιος άραγε...

Η Ευρώπη υποφέρει χωρίς κανένα όφελος

Του Πωλ Κρούγκμαν, ΤΟ ΒΗΜΑ - The New York Times, 21.2.12Την περασμένη εβδομάδα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιβεβαίωσε αυτό που υποπτεύονταν οι πάντες: οι οικονομίες τις οποίες επιβλέπει συρρικνώνονται, δεν αναπτύσσονται. Δεν πρόκειται ακόμη μια μια επίσημη ύφεση, αλλά το μόνο πραγματικό ερώτημα είναι πόσο βαθιά θα είναι η κάμψη. Και αυτή η κάμψη πλήττει έθνη που δεν συνήλθαν ποτέ από την τελευταία ύφεση. Παρά τα προβλήματα των ΗΠΑ, το αμερικανικό ΑΕΠ ξεπέρασε τελικά τα προ της κρίσεως επίπεδα, κάτι που δεν συνέβη στην Ευρώπη. Και κάποια έθνη υποφέρουν τόσο όσο στη Μεγάλη Υφεση: η Ελλάδα και η Ιρλανδία είχαν διψήφια μείωση στην παραγωγή, ενώ το ποσοστό της ανεργίας στην Ισπανία έφτασε στο 23%. Ακόμη χειρότερα, οι ηγέτες της Ευρώπης συνεχίζουν να επιμένουν στο οικονομικό δόγμα που ευθύνεται για αυτή την καταστροφή.Η Ελλάδα θα είχε μεγάλα προβλήματα όποιες αποφάσεις και αν λαμβάνονταν, και το ίδιο ισχύει, σε μικρότερο βαθμό, για άλλα έθνη στην περιφέρεια της Ευρώπης. Αλλά τα πράγματα έγιναν...

Το μνημόνιο που αγαπήσαμε

Κωνσταντίνος Παλάσκας Όταν οι φιλελεύθεροι επέμεναν να φωνάζουν τόσα χρόνια για μείωση του διογκωμένου δημόσιου τομέα, δεν το έκαναν ούτε γιατί είχαν προσωπικές διαφορές με εκείνους που ήθελαν να «βολευτούν» στο δημόσιο, ούτε γιατί είναι προσκολλημένοι με τη φιλοσοφική κοσμοθεωρία τους. Το έκαναν γιατί γνώριζαν πως αυτός είναι ο μόνος τρόπος να απoτιναχθούν τα βαρίδια που εμπόδιζαν την ανάπτυξη του τόπου και υποχρεώναν το κράτος σε υψηλή φορολογία και συνεχή δανεισμό. Πώς μπορεί να είναι ικανοποιημένος ένας φιλελευθερος όταν οι μεταρρυθμίσεις που τόσα χρόνια επιζήτούσε προαναγγέλονται ως προυποθέσεις μιας νέας συμφωνίας δανεισμού, στιβαγμένες πρόχειρα στο περιθώριο μιας σειράς μέτρων εξαντλητικής φορολογίας; Γι αυτό προκαλεί αλγεινή εντύπωση πως μια μεγάλη μερίδα φιλελευθέρων επιμένει, μια εβδομάδα μετά τη ψήφιση του, να το θεωρεί ότι καλύτερο έχει γίνει στη χώρα και να το υπερασπίζεται σθεναρά σε καθημερινή βάση. Οι υπερβολικοί τίτλοι που τόνιζαν πως το μνημόνιο...

Το παράδειγμα του Βερολίνου

Tου Γκαζμέντ Καπλάνι, www.protagon.gr, 21.2.12 Ένας Πρόεδρος έφυγε στο Βερολίνο και ένας άλλος ήρθε. Αυτός που έφυγε, ο Βούλφ, ήταν άνθρωπος της Μέρκελ. Άχρωμος, μέτριος και διεφθαρμένος. Αυτός που ήρθε, ο ανατολικογερμανός πάστορας Γιόαχιμ Γκάουκ, αποτελεί ιστορική φυσιογνωμία. Μαζί με τον Βάτσλαβ Χάβελ, είναι από τις πιο σημαντικές προσωπικότητες της «Ανατολικής Ευρώπης». Συνεπής αντίπαλος του κομμουνιστικού καθεστώτος ξέρει τι σημαίνει να σκέφτεσαι ανεξάρτητα, να διαφωνείς, να αντιστέκεσαι στον ολοκληρωτισμό και τον ιδεολογικό κομφορμισμό. Συνήθως τέτοιοι  σκεπτόμενοι outsider δεν αρέσουν στην εξουσία. Η εξουσία προτιμά μέτριους και μίζερους γιατί είναι εύκολα ελεγχόμενοι. Ήταν αυτός ο λόγος που η Μέρκελ είχε καταψηφίσει τον Γκάουκ πριν δυο χρόνια υπέρ του Βούλφ.Αν και οι αρμοδιότητες του Γερμανού Προέδρου είναι λίγο έως πολύ όσο και αυτές του Έλληνα Προέδρου (δηλαδή σχεδόν μηδαμινές) η συμβολική σημασία της πτώσης του Βούλφ είναι μεγάλη. Οι ύποπτες σχέσεις του με διάφορους...

Προειδοποιούν Credit Suisse, Societe Generale και Berenberg Bank

Ακόμη και μετά την επίτευξη συμφωνίας για τη νέα δανειακή σύμβαση της Ελλάδας, ύψους 130 δισ. ευρώ, τα προβλήματα της χώρας δεν πρόκειται να εξαλειφθούν, προειδοποιούν όχι ένας, αλλά τρεις μεγάλοι επενδυτικοί οίκοι. Credit Suisse, Societe Generale και Berenberg Bank εκτιμούν πως με το νέο δανειακό πρόγραμμα, η Ελλάδα κερδίζει μόνο χρόνο και τίποτε άλλο... "Ακόμη και με το νέο δάνειο, η Ελλάδα θα έχει μεγάλες δυσκολίες να διατηρήσει το χρέος της σε βιώσιμα επίπεδα τα επόμενα χρόνια", σχολιάζει η Michala Marcussen, της Societe Generale. "Είναι θέμα χρόνου - μερικών τριμήνων ειδικότερα - η τρόικα να διαπιστώσει πως η ελληνική κυβέρνηση βρίσκεται για ακόμη μια φορά εκτός των δημοσιονομικών της στόχων", προσθέτει η ίδια. "Οι πιέσεις για την Ελλάδα θα παραμείνουν και μετά το νέο πακέτο διάσωσης", σχολιάζει στο ίδιο μήκος κύματος ο Christian Schulz, της Berenberg Bank. "Με τη νέα δανειακή σύμβαση μειώνεται ο κίνδυνος χρεοκοπίας της Ελλάδας στις 20 Μαρτίου, οπότε και λήγει το περίφημο ομόλογο των 14,4 δισ. ευρώ. Αλλά το πιο ενδιαφέρον είναι να...

Ανάσταση – Επανάσταση, Evolution – Revolution και ο μεσσιανισμός της αριστεράς

Του Γιάννη Τσαμουργκέλη Αν η επανάσταση στην δυτική φιλοσοφία της γλώσσας είναι η συνέχεια της εξέλιξης, στην ελληνική έχει μια ισχυρή μεταφυσική διάσταση.  Πρόκειται για την ανάσταση μετά το τέλος. Κάτι τέτοιο δεν υπονοεί ούτε στο ελάχιστο το σεβασμό στη δυναμική της συνέχειας μιας εξελικτικής διαδικασίας μετασχηματισμού. Κάθε άλλο. Το μόνο που υπονοεί είναι ότι η αλλαγή θα έρθει μετά από ένα απλό... τέλος. Ένα φυσικό τέλος.  Θα πρόκειται λοιπόν για μία διακοπή ενέργειας και την αποκατάστασή της μετά από τον «επαναστατικό» χρόνο.  Και τι θα δούμε όταν ανοίξει πάλι το «φως»; Πάντως όχι αυτό που αφήσαμε.  Ακόμα και εάν αυτό φιλοξενεί λαϊκές κατακτήσεις, συμμετοχικού θεσμούς, και τόσα άλλα που μπορεί να αποτελούν απαιτήσεις και οικοδομήματα αγώνων για προοδευτικές αλλαγές. Όμως, σε ποια πολιτική συμπεριφορά μπορεί να οδηγεί μια τέτοια στάση; Πως πραγματώνεται στη σφαίρα της πολιτικής μια τέτοια φιλοσοφική συνιστώσα;  Μα πως αλλιώς πέρα από τη διεκδίκηση του τέλους, τον...

Πολιτικό θάρρος

Η χθεσινή απόφαση του Eurogroup δρομολόγησε την ολοκλήρωση μιας μακράς περιόδου αναταραχής και αβεβαιότητας στην πορεία της οικονομίας και στις σχέσεις μας με τους εταίρους μας. Γεγονός ωστόσο που ελάχιστα μας διαβεβαιώνει ότι σύντομα μπορούμε να περιμένουμε ότι θα αρχίσει μια καλύτερη περίοδος στο μεγάλο αυτό κεφάλαιο της ιστορίας μας που ονομάζουμε «ελληνική κρίση χρέους και όχι μόνο». Πιο απλά, όσο κι αν διψάμε για μια μικρή έστω αχτίδα ελπίδας, ας μη βιαζόμαστε να βγάλουμε τα συμπεράσματά μας, ούτε να αναζητήσουμε φως εκεί που προς το παρόν δεν υπάρχει. Το μόνο που περιμένουμε να δούμε μετά βεβαιότητας από εδώ και στο εξής είναι η έναρξη της προεκλογικής περιόδου, η οποία χωρίς αμφιβολία θα μας κάνει -στο επίπεδο της ψυχικής μας ηρεμίας τουλάχιστον- να αισθανθούμε καλύτερα. Πρώτον, διότι κατά παράδοση στη διάρκεια μιας προεκλογικής περιόδου κυριαρχεί πάντα στα λεγόμενα της δημόσιας ζωής το «καλύτερο αύριο» που το κάθε κόμμα φροντίζει να παρασκευάσει με τα δικά του υλικά...

Με ψυχή ελληνική…

Tου Αλεξη Παπαχελα Ενα διεθνές ινστιτούτο (Reputation Institute) κάνει έρευνες για τη φήμη χωρών και εταιρειών σε όλο τον κόσμο. Βρήκα την έρευνά του για το 2011 εξαιρετικά αποκαλυπτική. Από πλευράς φήμης, η Ελλάδα βρίσκεται κάπου στη μέση της λίστας όλων των χωρών του κόσμου. Στη λίστα όμως που ερευνά την εικόνα που έχουν διάφοροι λαοί για τις χώρες τους, ερχόμαστε τελευταίοι. Είναι εντυπωσιακό, ενδεχομένως και λογικό... Ας υποθέσουμε ότι βγάζαμε από τη μέση, για μια έστω στιγμή, την τρόικα, τα δάνεια, τον Ράιχενμπαχ και το Μνημόνιο. Προσωπικώς, είμαι απολύτως βέβαιος ότι ο μέσος Ελληνας γνωρίζει άριστα και σε βάθος τα προβλήματα αυτής της χώρας. Μπορεί να μην του αρέσει να τα ακούει από τους ξένους, μπορεί να θυμώνει δικαιολογημένα όταν γίνεται η καρικατούρα προς αποφυγήν παγκοσμίως. Ξέρει όμως, έχει κοιταχθεί στον καθρέφτη εδώ και δύο χρόνια και έχει πλήρη αντίληψη της πραγματικότητος. Ο Ελληνας είναι νοικοκύρης, δουλευταράς και απίστευτα προσαρμοστικός. Μην ξεχνάμε όμως ότι πέρασε...

Ο εθνοπατριωτισμός του κ. Τσίπρα

 Του Γιάννη Σιδέρη, www.protagon.gr, 21.2.12Κάποτε θα συνέβαινε! Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Τσίπρας, δεν έρχεται από την Ανανεωτική Αριστερά - από εκείνη την Αριστερά που δοκίμασε τις ιδέες της στο καμίνι της ιδεολογικής πάλης. Για την Αριστερά λέω που έτρωγε για πρωινό τα βιβλία του Γράμσι, (αφού το βράδυ είχε ξενυχτίσει σε μπαράκια, όπου η συζήτηση ήταν για Σοσιαλισμό με Δημοκρατία, με υπόκρουση ροκ. Για  τότε λέω, που για τους νεολαίους του ΠΑΣΟΚ το ροκ ηταν συνώνυμο του πολιτιστικού ιμπεριαλισμού και για την ΚΝΕ αμερικανοφερτη μουσική - ώσπου και αυτή, υποκύπτοντας στους καιρούς, ανακάλυψε και πρόβαλε στα φεστιβάλ της ΚΝΕ το ροκ της Ρήξης!). Ο κ. Τσίπρας βρέθηκε στον ΣΥΝ μετά την διάσπαση του ενιαίου Συνασπισμού, όταν το ΚΚΕ, μετά το πείραμα του βρώμικου ’89, αναδιπλώθηκε στον εαυτό του και επέστρεψε στον Περισσό. Ο ηγέτης του ΣΥΡΙΖΑ, ανδρωμένος στις τάξεις της ΚΝΕ, το μόνο που εγκολπώθηκε από πλούσια παράδοση της Ανανεωτικής Αριστεράς, στην οποία βρέθηκε εν μια νυκτί, ήταν ο ...

Και πιστοποιητικά εθνικοφροσύνης κ. Τσίπρα;

Του Αντώνη Καρακούση, ΒΗΜΑ, 20.2,12Τούτοι οι χρόνοι είναι όντως ταραγμένοι, τα μυαλά μπερδεύονται και οι λόγοι «φεύγουν». Πολλές φορές «η γλώττα προτρέχει της διανοίας» όπως έλεγαν και οι πρόγονοί μας. Έτσι θέλουμε να πιστεύουμε ότι συνέβη και με τον πρόεδρο του Συνασπισμού κ. Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος σχολιάζοντας τη συνεδρίαση του Eurogroup δήλωσε με πάθος ότι: «Μπορεί οι Ευρωπαίοι να λένε ότι είμαστε όλοι Έλληνες, αλλά μάλλον κάποιοι Έλληνες δεν είναι και τόσο Έλληνες. Αυτοί που μας κυβερνούν». Το ολίσθημα είναι προφανές για τον πρόεδρο ενός ευαίσθητου κατά τα άλλα αριστερού κόμματος. Ο κ.Τσίπρας μοιάζει να ενδίδει στον πειρασμό της πατριδοκαπηλίας, ξεχνώντας πόσα έχει υποστεί η Αριστερά στο παρελθόν από τέτοιους αυθαίρετους και ανυπόστατους διαχωρισμούς. Από πότε άραγε η Αριστερά χωρίζει τους Έλληνες σε απάτριδες και εθνικόφρονες,σε μειοδότες και πατριώτες και δείχνει έτοιμη να μοιράσει πιστοποιητικά εθνικοφροσύνης; Και αν επιμείνει, σε τι θα διαφέρει σε λίγο από...

Για την υπεράσπιση της κοινωνίας και της δημοκρατίας

Η Αυγή, ΕΝΘΕΜΑΤΑ, 19.2.12Η ελληνική κοινωνία δοκιμάζεται τόσο από την κρίση όσο και από τις αδιέξοδες συνταγές αντιμετώπισής της. Υποχωρούν θεσμοί που συγκροτήθηκαν μέσα από πολλούς αγώνες και θυσίες στη μεταπολεμική Ελλάδα: οι κοινωνικές ασφαλίσεις, το σύστημα δημόσιας υγείας και περίθαλψης, η εκπαίδευση, οι συγκοινωνίες, το φυσικό και αστικό περιβάλλον, η δυνατότητα ασφαλούς διαβίωσης, στοιχειώδη δημόσια αγαθά που συνιστούν την ελληνική εκδοχή ενός ήδη λειψού και απαξιωμένου κοινωνικού κράτους κατεδαφίζονται, με αποτέλεσμα η κοινωνία να οδηγείται στην ασφυξία. Προβάλλεται εκβιαστικά το δίλημμα: λιτότητα ή χρεοκοπία; Ωστόσο, δεν πρόκειται για δίλημμα αλλά για αρνητικό άθροισμα: και λιτότητα και χρεοκοπία. Η ανά τρεις μήνες απειλή αποβολής της Ελλάδας από την ευρωζώνη είναι ηθικά ανοίκεια και οικονομικά καταστροφική, γιατί ενισχύει την βαριά ύφεση, μετατρέποντας την Ευρώπη σε κεντρικό παράγοντα αβεβαιότητας, οικονομικής αστάθειας και βαθέματος της κρίσης. Η ίδια...

Ελλάδα είσαι μόνη σου

από Παραπολιτική  Συνειδητά και δόλια ο ελληνικός Τύπος επέλεξε να πουλήσει με το κιλό "φιλελληνισμό" με στόχο λίγη τηλεθέαση και λίγα clicks παραπάνω.Πράγματι, σε ολόκληρη την Ευρώπη διοργανώθηκαν εκδηλώσεις υπέρ της Ελλάδας στις οποίες συμμετείχαν οι γνωστοί 3 και ο κούκος της ελληνικής παροιμίας. Η συμμετοχή των ξένων ήταν φοβερά μικρή ενώ... ...δεν κινητοποιήθηκαν καν αρκετοί Έλληνες του εξωτερικού. Παρ'όλα αυτά, στο πρωτοσέλιδο των ΝΕΩΝ μπορεί κανείς να διαβάσει το χαριτωμένο "Ελλάδα δεν είσαι μόνη σου" και να νιώσει λίγη...στοργή. Δυστυχώς δεν υπάρχουν πια λεφτά και για Proderm. Διαβάζοντας πλέον κανείς τον ξένο Τύπο μπορεί να διαπιστώσει ότι η Ελλάδα είναι πια μόνη της. Δεν ασχολούνται καν μαζί της οι διάσημοι οικονομολόγοι που μέχρι πρόσφατα αντιμετώπιζαν την ελληνική κρίση ως case study. Η Ελλάδα είναι μόνη της, κυρίως γιατί το διάλεξε. Μόνοι μας σαμποτάραμε το Μνημόνιο, μόνοι μας δαιμονοποιήσαμε τους ξένους, μόνοι μας αρχίσαμε πάλι να συζητάμε για την επιστροφή της δραχμής. Μιας...

Οι πιο όμορφες μέρες έρχονται

by:Pitsirikos Είναι από τις σπάνιες φορές που δεν ξέρω πώς να ξεκινήσω ένα κείμενο, οπότε να είμαι απόλυτα ειλικρινής. Πληροφορήθηκα πως ένας δημοσιογράφος της ΕΡΤ αυτοκτόνησε επειδή δεν ανανεώθηκε η σύμβασή του. Έχω κι εγώ μια φίλη της οποίας η σύμβαση δεν ανανεώθηκε. Σε αυτές τις περιπτώσεις, δεν χρειάζεται να προσπαθήσεις• οι συνειρμοί γίνονται αυτόματα. Οι περισσότεροι έχουμε νιώσει κάποια στιγμή απελπισία στη ζωή μας –έτσι νομίζω τουλάχιστον-, αλλά δεν είμαστε όλοι οι άνθρωποι ίδιοι και δεν βρισκόμαστε όλοι στην ίδια κατάσταση, όταν μας συμβαίνει κάτι άσχημο. Κάποιοι έχουν την «πολυτέλεια» να έχουν ανθρώπους, χρόνο και χρήματα για να το αντιμετωπίσουν – άλλοι δεν έχουν. Επίσης, κάποιοι άνθρωποι προσαρμόζονται εύκολα σε νέες καταστάσεις –ή τις βλέπουν σαν πρόκληση και ενεργοποιούνται ακόμα περισσότερο-, και άλλοι χάνουν κάτι που θεωρούσαν δεδομένο στη ζωή τους και δεν μπορούν να αντιδράσουν καθόλου. Νομίζουν πως έχασαν όλη τους τη ζωή. Για την ακρίβεια, δεν το νομίζουν•...

Οι φούσκες δεν ξεφουσκώνουν, μόνο σκάνε

Του Γιώργου Καισάριου , www.capital.gr, 20.2.12(καθώς περιμένουμε το PSI που έχει καταντήσει γεφύρι της Άρτας...)Το μοντέλο που ορισμένοι νομίζουν ότι θα προσφέρει ανάπτυξη δεν έχει προσφέρει τίποτα. Το μοντέλο που κάνει λόγο ότι το κράτος δανείζεται λεφτά και τα σπαταλά ξοδεύοντας ασύστολα δεξιά και αριστερά, μόνο και μόνο για να διοχετεύσει λεφτά στην οικονομία έχει πλέον πεθάνει. Αυτό το μοντέλο μας έχει αφήσει ένα τεράστιο χρέος, μας έχει κάνει αντιπαραγωγικούς, μας έχει εμποδίσει να εξελιχτούμε και θα χρειαστεί πολλή δουλειά για να μπορεί αυτή η οικονομία να ορθοποδήσει ξανά. Άρα όσοι από εσάς νομίζει ότι απλά ξοδεύοντας λεφτά θα δούμε ανάπτυξη, κάνουν λάθος. Και αυτό ισχύει και για τα έργα υποδομής. Σημειώστε παρακαλώ, ότι ένα σχέδιο Marshall (που σας λέω τον τελευταίο καιρό) δεν θα προσφέρει ανάπτυξη. Ένα σχέδιο Marshall θα μας προσφερθεί πίστωση χρόνου, θα βάλει ορισμένα λεφτά στις τσέπες του κόσμου (σημαντικό, δεν λέω), θα μειώσει λίγο την ανεργία και θα βάλει ένα μαξιλάρι κάτω από...

Σπύρος Λυκούδης: Η σύμβαση με την τρόικα δεν ανατρέπεται

Η Αυγή, συνέντευξη στον Νίκο Φίλη,19.2.12 Ο σεβασμός στις δανειακές συμβάσεις πηγάζει από "τη διεθνή πραγματικότητα και λειτουργία στον πολιτικά πολιτισμένο κόσμο τα τελευταία 200 χρόνια τουλάχιστον" υποστηρίζει ο γραμματέας της Κ.Ε. της Δημοκρατικής Αριστεράς Σπύρος Λυκούδης, επαναλαμβάνοντας τη θέση του κόμματος για αναζήτηση αντισταθμιστικών μέτρων εντός του δεδομένου πλαισίου, χωρίς ωστόσο να τα κατονομάζει. Δηλώνει αντίθετος σε κυβερνήσεις τεχνοκρατών, ενώ βλέπει "μεγάλη αντίφαση" στην πρόταση να ενωθεί η αριστερά, "επειδή μπορεί να βρει κοινό αντιμνημονιακό τόπο". * Πώς σχολιάζετε την άρνηση της κυβέρνησης να συζητήσει η Βουλή γύρω από το δάνειο και το PSI μετά τις ραγδαίες εξελίξεις και την αναβολή του Eurogroup της Τετάρτης; Τη θεωρώ κάκιστη απόφαση. Όχι μόνο γιατί σε μια από τις κρισιμότερες περιόδους της μεταπολιτευτικής Ελλάδας στερούνται οι πολιτικές δυνάμεις τη δυνατότητα για άλλη μια συζήτηση σχετικά με όσα συνοδεύουν το δάνειο και το PSI, αλλά και γιατί επιβεβαιώνεται...

Ψωνάρες

by Nikos Georgiopoulos Μια χώρα που εθίστηκε για χρόνια στο lifestyle και την φαντασμαγορία δύσκολα μπορεί να φανταστεί τον εαυτό της σε εποχές που η γαλότσα, το τυρί φέτα και τα ταξιδάκια στην Λούτσα ήταν στην θέση του Gucci, του Rombol και της εκδρομής στο Παρίσι. Με αυτήν την διαπίστωση δεν μπορώ να καταλάβω ή μάλλον μπορώ να καταλάβω γιατί η συζήτηση περί μνημονίου γίνεται με όρους Χρήστου Ζαμπούνη και όχι με όρους οικονομικούς.   Κάποιοι μνημονιακοί φίλοι μας ξορκίζουν την στάση πληρωμών, εντούτοις την δέχονται αν αυτή λέγεται PSI και αν είναι υπό την αιγίδα της τρόικας. Σε καθαρά οικονομικό επίπεδο η στάση πληρωμών θα ήταν απείρως προτιμότερη αν γινόταν με τα ομόλογα μας στο ελληνικό δίκαιο και χωρίς διασύνδεση τους με τα πακέτα στήριξης. Και όμως ξορκίζουμε την στάση πληρωμών άλλα δεχόμαστε μια άλλη στάση που λέγεται PSI και όχι στάση πληρωμών. Πλήρης σχιζοφρένεια ειδικά αν ο σκοπός των πακέτων στήριξης ήταν ακριβώς για να μην κουρέψουμε τα ομόλογα μας. Δηλαδή για να αποτρέψουμε ένα...

Σήριαλ killer

της Λίλας ΣταμπούλογλουΣχόλια "Η Ζωή είναι όμορφη, έξυπνη και πλούσια  συγγραφέας. Την ώρα που κάθεται στο γραφείο του ωραίου σπιτιού της, γράφοντας μια ακόμα συγγραφική επιτυχία, την ειδοποιούν ότι η κόρη  της βρίσκεται στα επείγοντα. Στο νοσοκομείο η Ζωή φτάνει φορώντας μια κομψή παντελόνα, συνδυασμένη με navy πουκαμίσα και γόβες. Την υποδέχεται ο κούκλος γιατρός, ο οποίος της λέει ότι η κόρη της παίρνει ναρκωτικά. Η Ζωή πέφτει απ’ τα σύννεφα γιατί δεν είχε καταλάβει τίποτα. Παρόλα αυτά συνεχίζει να χαμογελά στον κούκλο γιατρό, ο οποίος της προσφέρει ένα τσιγάρο, ανάβει κι αυτός άλλο ένα και καπνίζουν κι οι δυο το τσιγάρο τους, φλερτάροντας…" Δεν ξέρω πώς σας φαίνεται το παραπάνω στιγμιότυπο, εμένα πάντως μου φάνηκε εντελώς σουρεαλιστικό καθώς το έβλεπα να εκτυλίσσεται σε μια οθόνη μπροστά μου, κάτι μεταμεσονύχτιες ώρες που προσπαθούσα να κοιμηθώ μετρώντας, αντί για προβατάκια, ξεχασμένα σήριαλ της ελληνικής tv. Αυτά που γεννιούνταν σωρηδόν τις δύο προηγούμενες...

Η νέα μεταπολίτευση και το μέτωπο στη διαφθορά

Βουλευτές κρίνουν βουλευτές, κάθε κόμμα εκδίδει και πόρισμα. Οι πολιτικές ηγεσίες αρνούνται να παραχωρήσουν μέρος της υπέρμετρης εξουσίας τους στην κοινωνία των πολιτών   Στη μεταπολίτευση τα κόμματα μαζικοποιήθηκαν χωρίς να εκδημοκρατιστούν, χωρίς δηλαδή την άμβλυνση των πελατειακών και λαϊκιστικών χαρακτηριστικών τους. Αντίθετα, η μαζικοποίηση της κομματικής δομής οδήγησε και στη μαζικοποίηση της διαφθοράς, της διαπλοκής και της αδιαφάνειας. Οδήγησε σε ένα σύστημα όπου οι κομματικοί μηχανισμοί διεισδύουν σε όλους τους θεσμικούς χώρους καταργώντας τις ιδιαίτερες λογικές και αξίες τους. Πρόκειται για ένα σύστημα που βάζει συστηματικά το κομματικό πάνω από το γενικό συμφέρον της χώρας. Ενα σύστημα που διαβρώνει την κοινωνία των πολιτών και εξουδετερώνει κάθε αντίσταση στην κομματική ασυδοσία. Είναι ένα σύστημα, τέλος, που μοιάζει με μια ατμομηχανή χωρίς φρένα, ένα σύστημα που σε περίοδο βαθιάς κρίσης, όπως η σημερινή, είναι έτοιμο να εκτροχιαστεί. Βέβαια πολλοί...

Το τέλος των «κομμάτων-καρτέλ»

Στη μαζική δημοκρατία τα κόμματα επικαλούμενα το «κοινό καλό» προωθούν τα συμφέροντα των κοινωνικών ομάδων που τα στηρίζουν, ευρισκόμενα σε ανταγωνισμό μεταξύ τους και σε διαδραστική σχέση με την οργανωμένη βάση και τους οπαδούς τους. Αυτή η διττή σχέση (ανταγωνισμός με τους κομματικούς αντιπάλους, συναίνεση με τους φυσικούς κοινωνικούς συμμάχους) μεταβάλλεται καθώς στη μαζική δημοκρατία περιορίζονται οι κοινωνικές ρήξεις και αυξάνεται η ευημερία για περισσότερες ομάδες. Ετσι τα κόμματα από οργανώσεις που προωθούν την ικανοποίηση μακροπρόθεσμων συμφερόντων συγκεκριμένων ομάδων γίνονται μηχανισμοί που ικανοποιούν μεταβαλλόμενα αιτήματα εκλογέων τους. Οσο πιο πολύ όμως τα κόμματα μετασχηματίζονται σε εκλογικές μηχανές τόσο μεγαλώνει ο πειρασμός, αντί να ανταγωνίζονται για την προσωρινή κατάκτηση του κράτους προς όφελος των ψηφοφόρων τους, να συμφωνήσουν στον έλεγχο και στη διανομή των κρατικών πόρων προς το δικό τους πρωτίστως όφελος. Τα παραπάνω αποτελούν...

Όπισθεν ολοταχώς

Οσοι απευθύνονται στον φοβισμένο νοικοκύρη που κρύβεται μέσα μας προτείνουν αυστηρούς νόμους και γεμάτες φυλακές ως αντίβαρο στην υφεσιακή έρημο, χονδροειδώς αποσυμπλέκοντας την παραβατικότητα από το κοινωνικό και οικονομικό της πλαίσιο Του Κωστή Παπαϊωάννου Προ ημερών βουλευτής του ΛΑΟΣ αποκάλυψε ότι με το σχέδιο νόμου για τα ναρκωτικά, «μπορεί ένας πατέρας να κάνει χρήση ηρωίνης παρουσία του 12χρονου παιδιού του...». Προφανώς μέχρι σήμερα τον ασυνείδητο πατέρα συγκρατούσε το αυστηρό νομικό πλαίσιο. Βαδίζοντας στα μονοπάτια που άνοιξε η οξυδερκής παρατήρηση του βουλευτή το ΚΚΕ χαρακτήρισε το νομοσχέδιο έγκλημα, ενώ η Αλέκα Παπαρήγα έκανε λόγο για «εξίσου σοβαρό ζήτημα με τη δανειακή σύμβαση, το PSI και τα άλλα μέτρα». Αποφεύγουμε, με δυσκολία είναι η αλήθεια, τον εύκολο πειρασμό της ταύτισης της «εθνικόφρονος Ορθοδοξίας» με την κομμουνιστική αντίστοιχη. Το ζήτημα είναι ευρύτερο και αφορά μια γενικότερη αναδίπλωση σε συντηρητικότερες θέσεις. Η δημόσια συζήτηση...

Η πενηντάρα με το ανήλικο παιδί κι ο Μάνος Ματσαγγάνης

Του Γιώργου Προκοπάκη, www.protagon.gr, 19.2.12Πριν ένα χρόνο περίπου είχα γράψει ένα μικρό, μια σελίδα, κείμενο το οποίο κυκλοφόρησε αρκετά στο διαδίκτυο. Αφορούσε τις δημόσιες δαπάνες, με στοιχεία από την εκτέλεση των προϋπολογισμών τα χρόνια 2002-2009 – τα χρόνια του ευρώ. Τα data είχαν μαζευτεί σε ένα γράφημα. Αυτό που έβγαζε μάτι, ήταν η ταχεία αύξηση των επιδοτήσεων Ταμείων  και κυρίως το άλμα σχεδόν 30% μόνο το 2009. Οι πιο σοβαροί ή σοβαροφανείς από τους διακινητές δεν κράτησαν τον αρχικό, δικό μου τίτλο στο σημείωμα. Προτίμησαν κάτι προς «Πικρές αλήθειες για τις δαπάνες» αντί του δικού μου «Η πενηντάρα με το ανήλικο παιδί». Για όσους έχουν απλώς παρακολουθήσει από τους γιγαντότιτλους των εφημερίδων, ραδιοφωνικές εκπομπές ή τηλεοπτικά πάνελ τις διαμάχες κάθε φορά που έμπαινε θέμα ασφαλιστικού, η περίφημη πενηντάρα με το ανήλικο ήταν πάντα στην πρώτη γραμμή. Το όπλο αναφισβήτητης των πάσης φύσεως συνδικαλιστικών ηγεσιών, της εργατικής τάξης δηλαδή, ήταν η μονίμως επαπειλούμενη...

Κόντρα στη λογική της κατάθλιψης και της εσωστρέφειας

Του Αντώνη Μανιτάκη, Έθνος, 18.2.12Γι' αυτό και δεν καταλαβαίνω γιατί ορισμένοι συντελεστές του δημόσιου λόγου, που ασκούν σήμερα, ανέξοδα, δριμεία κριτική στη σημερινή κατάσταση και κλαίνε και οδύρονται γι' αυτήν, αποσιωπούν πλήρως τα νοσηρά φαινόμενου του πολικού συστήματος, αυτά που μας οδήγησαν εδώ, διαγράφοντας μεταξύ των άλλων από τη συλλογική μνήμη π.χ. είκοσι ολόκληρα χρόνια πρωτοφανών σκανδάλων και συνεχούς σκανδαλολογίας. Η αποσιώπηση αυτή δεν είναι πάντως πολιτικά αθώα. Διότι επικεντρώνοντας την κριτική μας και τις καταγγελίες μας αποκλειστικά στα σκληρά και άδικα «μέτρα» και στην τρόικα, φοβάμαι πως εξαγνίζουμε το πολιτικό παρελθόν και εξιλεώνουμε τελικά αυτό που θεωρούμε υπεύθυνο της κατάντιας μας.Το ελληνικό πολιτικό σύστημα «χρεοκόπησε»; Αυτό ακούγεται και διαδίδεται κατά κόρον από τα Μέσα Ενημέρωσης, κατά μεταφορά της φράσης: η «Ελλάδα χρεοκοπεί ή χρεοκόπησε». Δεν γνωρίζω τι ακριβώς εννοούν όσοι δημοσιογράφοι ή δημοσιογραφούντες επιστήμονες χρησιμοποιούν...

Bernard Henri Levy: Κινδυνεύει η Ευρώπη από την στάση των εταίρων απέναντι στην Αθήνα.

Tvxs, 18.2.12Άρθρο γνώμης του Γάλλου φιλόσοφου Bernard Henri Levy με τίτλο "Αυτό που πραγματικά διακυβεύεται στην Ελλάδα" δημοσιεύεται στο περιοδικό Le Point. Στο βαρυσήμαντο άρθρο υπογραμμίζεται ο κίνδυνος για το ευρωπαϊκό οικοδόμημα από τη στάση της Ευρώπης απέναντι στην Αθήνα.Το άρθρο του BHL συνοψίζεται στα εξής:-    Κατανοούμε ότι η αμέλεια των ελληνικών κυβερνήσεων εδώ και 30 χρόνια, με τη μανία της δημαγωγίας, τις πελατειακές σχέσεις, τις βραχυπρόθεσμες πολιτικές τους, την κακοπιστία τους, οδήγησαν τους εταίρους τους να σηκώσουν τους τόνους.-    Παρόλα αυτά εφόσον παίζουμε με κάτι ιδιαίτερα εύφλεκτο, όπως είναι οι λαοί, η περηφάνια τους, η συλλογική τους μνήμη, η επιβίωσή τους, θα προτιμούσαμε στις δημόσιες δηλώσεις των Γερμανών ή Γάλλων ιθυνόντων οι τόνοι να μην έχει το ύφος της επιβολής ή της υποτίμησης.-    Θα προτιμούσαμε να μην συζητείται η αντικατάσταση του υπουργού οικονομικών από έναν ευρωπαίο κομισάριο γιατί αυτή ιδέα και μόνο δεν είναι παρά μια ανώφελη ταπείνωση.-...

«Είναι όλοι Έλληνες»

του Κώστα Γιαννακίδη Τα αντικείμενα που εκλάπησαν από το Μουσείο της Αρχαίας Ολυμπίας αποτελούν όλα μαζί - και το καθένα ξεχωριστά - έναν από τους λόγους που επέτρεψαν σε αυτό το κράτος να γεννηθεί. Η ανάγνωση των αρχαίων κλασσικών και ο φιλελληνισμός του ύστερου 17ου αιώνα καλλιέργησαν πολιτικά ερείσματα υπέρ των επαναστατημένων Ελλήνων. Στη διάδοση του ελληνικού πνεύματος ο ρόλος των Γάλλων και των Γερμανών ήταν κομβικός, αλλά αυτή η συζήτηση ας γίνει  στο τέλος της βραδιάς, όταν πέφτουν στο τραπέζι τα περί πολιτιστικής οφειλής που ισούται με συγκεκριμένο ποσό δισεκατομμυρίων ευρώ... Συμφωνούμε, η Ελλάδα δεν θα πατούσε στα πόδια της αν δεν εξυπηρετούσε τα συμφέροντα των σημερινών δανειστών της. Και εκείνοι δεν επρόκειτο να συγκινηθούν αν η κοινή γνώμη της εποχής δεν αναδείκνυε το αρχαιοελληνικό σε μόδα. Η χώρα  άργησε να ξαναγίνει μόδα, έπρεπε να περάσουν 150 χρόνια για να κάνει  ασπρόμαυρα εξώφυλλα. Στη δεκαετία του '60  ήταν lifestyle. Πουλούσε ιστορία, τουρισμό, παρθένες...

L’ Humanite: Πεθαίνοντας από ντροπή

Η Αθήνα φλέγεται. Για πρώτη φορά φάνηκε στην καρδιά της Ευρώπης, στις ελληνικές πόλεις και στην επαρχία, η αρχαία κατάρα της ανθρωπότητας: η πείνα. Όλοι οι θλιβεροί αξιωματούχοι της Ευρώπης, από τις Βρυξέλλες ως το Στρασβούργο, όλοι οι τραπεζίτες και οι παράγοντες του χρηματοπιστωτικού συστήματος, όλοι αυτοί οι επικεφαλής, οι υπο-επικεφαλής και οι μικρο-επικεφαλής των κάθε είδους νομισματικών θεσμών, όλοι οι στρατάρχες των κρατών, των Κοινοβουλίων, των επίσημων κύκλων, όλα τα αφεντικά, τα τεράστια, τα μεσαία και τα άλλα, όλοι οι πολιτικοί ηγέτες, όποια ιδεολογία κι αν πρεσβεύουν, όλοι αυτοί που έβαλαν το χεράκι τους στην ελληνική καταστροφή, θα έπρεπε να πεθάνουν από ντροπή. Αργότερα οι ιστορικοί θα μείνουν με το στόμα ανοικτό: οι επιτόπου έρευνες των μεγάλων εφημερίδων, όπως της δικής μας (“Οι Έλληνες περνούν από στράγγισμα”), της Λιμπερασιόν (“Είχαμε να δούμε τέτοια πράγματα από την εποχή της Κατοχής”) ακόμη και της πολύ φιλικά προσκείμενη στον Σαρκοζί, Φιγκαρό (“Ελλάδα: η...