Δολοφονία Γκιόλια: Πότε θα μιλήσουμε για την αλήθεια;

dimitris_v | Jul 25, 2010 | Σχόλια 4

του Δημήτρη Βασιαγεώργη,

Realpolitics.gr Team

Το μείζον κοινωνικό ζήτημα από τη δολοφονία του δημοσιογράφου Σωκράτη Γκιόλια είναι ότι ποτέ δεν συζητήθηκε η αλήθεια.

Ως επί το πλείστον, τα ΜΜΕ, οι δημοσιογράφοι, οι πολιτικοί και διάφορα δημόσια πρόσωπα, αναλώθηκαν σε μία ακατάσχετη φλυαρία, που καμία σχέση δεν έιχε με τα πραγματικά κίνητρα της δολοφονίας του Σωκράτη. Ελάχιστοι ασχολήθηκαν με το γιατί, στην πραγματική του όμως διάσταση.

Από τη στιγμή που ανακοινώθηκε ότι μία τρομοκρατική οργάνωση ήταν υπεύθυνη, το συμβόλαιο θανάτου μεταμορφώθηκε σε τρομοκρατική ενέργεια. Μία ενέργεια που προήλθε από μία “νέα μορφή βίας”, από “επαναστάτες”. Η κοινωνία είναι “οργισμένη”, η βία αυξάνεται, δημιουργούνται νέα “φαινόμενα”. “Άτομα που αναζητούν την δικαιοσύνη, σε μία άδικη κοινωνία”.

Οι δολοφόνοι, έγιναν τρομοκράτες, έτσι απλά, επειδή το δήλωσαν οι ίδιοι.

Οι περισσότερες τοποθετήσεις ήταν εκτός τόπου, χρόνου και πραγματικότητας. Θεωρώ μάταιο να προσπαθήσω να εξηγήσω το γιατί. Θέλω όμως να τονίσω την εξής αντίθεση:

“Δεν θα μας φιμώσουν το στόμα”, έλεγε ένας δημοσιογράφος. “Θα λέμε πάντα την αλήθεια, δεν του φοβόμαστε”, δήλωνε άλλος. “Δεν θα ανεχθούμε τέτοια φαινόμενα. Η Δημοκρατία δεν τα επιτρέπει.”

Από τη στιγμή που κανένας δημοσιογράφος δεν έλεγε ότι όλα αυτά περί τρομοκρατίας είναι ανυπόστατα, και ότι στην πραγματικότητα πρόκειται περί οργανωμένης δολοφονίας με σκοτεινά κίνητρα, ότι η “Σέχτα Επαναστατών” δεν είναι παρά μία εξιλαστήρια ονομασία πληρωμένων δολοφόνων, τότε ποια αλήθεια υπερασπίζονταν όλοι τόσο σθεναρά όλες αυτές τις μέρες;

Στην πραγματικότητα, τα στόματα είναι φιμωμένα, λένε ψέματα, δεν θέλουν να πούνε την αλήθεια. Φοβούνται να εκφράσουν απόψεις που θα δυσαρεστήσουν. Φοβούνται να προκαλέσουν το δημόσιο αίσθημα. Για να διατηρήσεις τη δουλειά σου πρέπει να είσαι αρεστός. Ή λες ψέματα γιατί σε εξυπηρετεί.

Η πλειοψηφία των “μπλόγκς” συμμετείχε, όπως έκανε πάντα, στην υποκρισία των παραδοσιακών ΜΜΕ. Δεν αμφισβήτησαν τίποτα. Αναμάσησαν τις ειδήσεις που άκουσαν, ακολούθησαν τη γραμμή τους, φοβήθηκαν να προκαλέσουν ή τους εξυπηρετούσε αυτή η συγκηρία.

Δεν αμφισβήτησαν την τρομοκρατία. Δεν μίλησαν για πληρωμένη δολοφονία. Αυτό τους οδήγησε να…

…πλέξουν το εγκώμιο ενός ανθρώπου που δεν γνώριζαν. Δεν τον αμφισβήτησαν. Συνεπώς θα έπρεπε…

…να σχολιαστεί το μπλογκ troktiko η σχέση του με τον δολοφονηθέντα ( η οποία μέχρι πρότινος διαψεύδονταν ακόμα και από το ίδιο το troktiko μέχρι το κλείσιμο του ?!). Δεν σχολιάστηκε. Και έτσι δεν φτάσαμε στο θέμα…

…του περίεργου παιχνιδιού που έχει στηθεί τα τελευταία χρόνια στη σύγχρονη διαδικτυακή ενημέρωση.

Η δολοφονία του άτυχου δημοσιογράφου αναδεικνύει πολύ περισσότερα θέματα από όσα νομίζαμε. Αλλά δεν τα αναδεικνύουν και αυτό είναι ένα τεράστιο θέμα από μόνο του. Κανείς δεν μίλησε για την αλήθεια, αλλά όλοι δήλωσαν ότι την αλήθεια υπερασπίζονται. Η υποκρισία κυριαρχεί.