Δεν υπήρξε πότε Σοσιαλισμός.


του Δημήτρη Βασιαγεώργη,

Realpolitics.gr Team

Ένα μεγάλο στοίχημα της σύγχρονης Ελλάδας είναι να ωριμάσει πολιτικά και να αντιμετωπίσει τα πράγματα ρεαλιστικά, σε ένα επίπεδο διαφορετικό από ότι μας έχουνε συνηθίσει μέχρι τώρα. Υπάρχουν αλήθειες οι οποίες είναι τόσο άπλες και εξηγούν τόσα πολλά πράγματα που καθιστούν κάθε περαιτέρω ανάλυση περιττή.

Μία από αυτές είναι ότι δεν υπήρξε ποτέ σοσιαλισμός στην Ελλάδα.


Η Ελλάδα είναι μία χώρα που αναπτύχθηκε με δανεικά λεφτά. Ήταν μία πολύ φτωχή χώρα ώσπου ήρθε το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα και “έδωσε χρήμα στο λαό”. Στις δεκαετίες που ακολούθησαν το δανεικό χρήμα δεν επενδύθηκε, αλλά δόθηκε και σπαταλήστικε ανελέητα και κάθε χρόνο το ταμείο παρουσίαζε έλλειμμα ενώ ταυτόχρονα χρωστούσαμε και στους δανειστές μας. Για να πληρώσουμε τα χρέη μας και ταυτόχρονα να έχει χρήμα ο λαός (συντάξεις, δημόσιο κ.τ.λ) δανειζόμασταν και άλλο. Έτσι φτάσαμε εδώ που είμαστε σήμερα.

Τα παραπάνω (λογικά) πρέπει να είναι πάνω κάτω γνωστά σε όλους.

Η ουσία είναι όμως ότι η χώρα αναπτύχθηκε με δανεικά λεφτά. Από αυτά τα λεφτά προήλθαν οι υψηλές συντάξεις, οι πρόωρες συντάξεις, οι μισθοί του δημοσίου, οι 14 μισθοί, τα επιδόματα, οι δοσοληψίες με το δημόσιο, η δωρεάν παιδεία, η δωρεάν υγεία, τα εργασιακά “κεκτημένα”, για τα οποία γίνεται τόσος χαμός.

Άραγε, αναρωτήθηκε κανείς, τα δανεικά, από πού προήλθαν; Οι δανειστές μας τα βρήκαν τυχαία στο δρόμο ή μήπως τα χρήματα αυτά είναι προϊόντα ξένων επενδυτών και επιχειρηματιών και σίγουρα των πιο στυγνών καπιταλιστών; Δηλαδή τα χρήματα που τροφοδοτούσαν το σοσιαλιστικό μοντέλο της Ελλάδας προέρχονται από το καθαρά καπιταλιστικό σύστημα άλλων χωρών. Ουσιαστικά, μέχρι πρόσφατα ήμασταν οι καλύτεροι εκμεταλλευτές του καπιταλιστικού συστήματος, ζούσαμε με δανεικά και τα ξοδεύαμε για να περνάμε καλά. Τώρα απλά ήρθε η ώρα να ξεχρεώσουμε.

Και ερωτώ: Πως μπορούν να υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που να υποστηρίζουν το σοσιαλιστικό μοντέλο, από τη στιγμή που ποτέ δεν εφαρμόστηκε στην Ελλάδα; Και πώς γίνεται να κάνουμε μια σοβαρή πολιτική συζήτηση ώστε να βρούμε λύση στα προβλήματα μας, όταν δεν έχουμε ξεκαθαρίσει την πραγματικότητα και ζούμε στο δικό μας μικρόκοσμο;

Και πραγματικά μεγάλο μέρος του πληθυσμού ζει στο δικό του μικρόκοσμο, ιδιαίτερα όσοι ασπάζονται (ή υποτίθεται ότι ασπάζονται) αριστερές ιδεολογίες. Πολλοί από αυτούς συμμετέχουν σε πολιτικούς διαλόγους για να πούνε τί; Δεν βρίσκω αξία σε μια συζήτηση με άτομα που ακόμα δεν έχουν συνειδητοποιήσει πως λειτουργεί το σύστημα και τρέφουν αυταπάτες.

Για να το πάω και λίγο γενικότερα, πραγματικά υπάρχουν άτομα που πιστεύουν ότι η σημερινή ευημερία τους, η τεχνολογική ανάπτυξη και τα πλεονεκτήματα που έχει προσφέρει και που όλοι πλέον έχουμε ενσωματώσει στη ζωή μας, είναι αποτέλεσμα του σοσιαλισμού;

Για να μπορέσουμε λοιπόν να συζητάμε, και να βρούμε λύσεις στα προβλήματα μας, πρέπει να ξεκινήσουμε από τα βασικά. Αλλά όταν δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε την ίδια την αλήθεια, πως εγώ μπορώ να ελπίσω σε ένα καλύτερο μέλλον;

Dimitris.V, Realpolitics.gr

http://www.realpolitics.gr/wp-content/plugins/sociofluid/images/digg_48.png http://www.realpolitics.gr/wp-content/plugins/sociofluid/images/delicious_48.png http://www.realpolitics.gr/wp-content/plugins/sociofluid/images/facebook_48.png http://www.realpolitics.gr/wp-content/plugins/sociofluid/images/twitter_48.png

Κατηγορία: Real opinions

Tags:


RSSΣχόλια (4)

Leave a Reply | Trackback URL

  1. Γιάννης says:

    Αγαπητέ Dimitris.V,

    Αν και σε γενικές γραμμές συμφωνούμε για τον τρόπο “ανάπτυξης” της ελλάδας, διαφωνούμε σε ένα σημαντικό σημείο: όχι μόνο υπήρξε και υπάρχει σοσιαλισμός στην χώρα αυτή αλλά ο σοσιαλισμός είναι το σύστημα που επικράτησε στην πλειονότητα των επιμέρους κρατών από το 1900 και μετά και επικρατεί μέχρι τις μέρες μας. Αν το ψάξεις λίγο θα δεις ότι δεν έχει υπάρξει πουθενά στον κόσμο μετά την περίοδο 1900 – 1915 πραγματικός καπιταλισμός με ελεύθερη αγορά. Ακόμα και τις προηγούμενες από αυτήν περιόδους υπήρχε πάντα έντονη διαμάχη μεταξύ ισχυρών του κόσμου και απλών ανθρώπων ώστε να σταματήσει η ύπαρξη πραγματικού καπιταλισμού. Η μόνη χώρα στην οποία υπήρξε πραγματικός καπιταλισμός της ελεύθερης αγοράς ήταν οι ΗΠΑ από την ίδρυσή τους έως και το 1886. Υπήρξε μια μεταβατική περίοδος ως το 1915 και από εκεί και πέρα έληξε η έννοια καπιταλισμός. Από τότε μέχρι σήμερα όλα τα κράτη και όλα τα πολιτεύματα είναι ουσιαστικά μορφές ολιγαρχικού σοσιαλισμού που διαφέρουν μόνο στο ποιός ελέγχει το παχύ κράτος : μια κλειστή κάστα πολιτικών (το μοναδικό κόμμα για παράδειγμα), μια κάστα δια βίου πολιτικών που περνούν το χρίσμα στα παιδιά τους ή οι εταιρείες (corporations) όπως συμβαίνει σε ΗΠΑ, Αγγλία κλπ και σιγά σιγά επεκτείνεται και στον υπόλοιπο κόσμο …

    Ο καπιταλισμός που είναι σαν σύλληψη παρόμοιος με τον αναρχισμό (οι διαφορές είναι πραγματικά δυσδιάκριτες) δεν συμφέρει κανένα και είναι το μόνο σύστημα που εξασφαλίζει την ευημερία των πολιτών του, όσο υπάρχει ανάπτυξη. Βέβαια υπάρχει σαφώς ένα θέμα πόσο μπορεί ο άνθρωπος να κυνηγάει επ’ άπειρο την ανάπτυξη δημιουργώντας άχρηστες ανάγκες, αλλά αυτό είναι ένα θέμα που άπτεται και της φιλοσοφίας και της οικονομίας.

    Η ψευτοκαπιταλιστική γερμανία είναι “υποχρεωμένη” να ρίξει και αυτή τραγικά το επίπεδο ζωής των πολιτών της, ακριβώς γιατί δεν είναι πραγματικά καπιταλιστικό κράτος. Αν ήταν άλλωστε δεν θα βοήθαγε ποτέ την ελλάδα …
    Η δε σοσιαλιστική κίνα δεν διαφέρει σε τίποτα πλέον από τους καρχαρίες της wall street. Χρησιμοποιώντας τους άπειρους δούλους της έχει γίνει το μονοπώλιο των κατασκευών του πλανήτη. Η χρήση δούλων βέβαια δεν είναι ελεύθερη αγορά. Είναι όμως το όνειρο κάθε καλού δυτικού manager …
    Αυτά όμως δεν είναι καπιταλισμός. Άσχετα τι λέει η παραπληροφόρηση που κυκλοφορεί. Ο κόσμος ειδικά στην ελλάδα έμαθε να μισεί τον καπιταλισμό αλλά ποτέ δεν έμαθε τι ακριβώς είναι…

    Η αρχή και το τέλος του προβλήματος βρίσκεται στο τραγικό νομισματικό σύστημα που χρησιμοποιούμε και στον συνεχή καταποντισμό της αγοραστικής αξίας του χρήματος. Τα νούμερα φουσκώνουν (μισθοί, τιμές, φόροι και κρατήσεις) αλλά η τελική αγοραστική δύναμη είναι πάντα προς τα κάτω …

    Ποιοί άραγε κερδίζουν από αυτό?
    Γιατί οι πραγματικά καπιταλιστικές ΗΠΑ της περιόδου 1776 – 1886 απαγόρευαν τα corporations (αυτό που λέμε ΑΕ εμείς) παρά μόνο με συγκεκριμένο ΚΟΙΝΩΦΕΛΉ σκοπό (πχ κατασκευή γέφυρας) και για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα ?

    Δυστυχώς ο σοσιαλισμός (είτε ως πολιτική είτε ως εταιρική ολιγαρχία) με χαρακτηριστικά την ανελεύθερη αγορά, τα καρτέλ, την συγκεντρωτική εξουσία και την περιορισμένη ατομική ελευθερία, όχι μόνο υπήρξε αλλά και υπάρχει και θα υπάρχει όσο δεν τον πετάμε από πάνω μας.

    Πρώτο βήμα : ένα λαϊκά ελεγχόμενο πολιτικό σύστημα με διαχωρισμένες εξουσίες έναντι στην δικτατορία των (εκάστοτε) 300 κομματόσκυλων που ζούμε.
    Δεύτερο βήμα : ένα νομισματικό σύστημα βασισμένο στην αξία και με σύνολο χρήματος που κυκλοφορεί ανάλογο με την παραγωγικότητα ενάντια στην εξάρτηση από το credit.

    Ανεφάρμοστα ? Καθόλου. Απλώς έτσι μας έχουν εκπαιδεύσει να νομίζουμε …

  2. Θωμάς says:

    Εγώ πάλι Γιάννη πιστεύω οτι σε κάποια μέρη έχεις δίκιο και σε κάποια άδικο, αλλά πρώτα το σχόλιο για τον Δημήτρη Β, λες στο κείμενο μέσα: ¨Και ερωτώ: Πως μπορούν να υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που να υποστηρίζουν το σοσιαλιστικό μοντέλο, από τη στιγμή που ποτέ δεν εφαρμόστηκε στην Ελλάδα; Και πώς γίνεται να κάνουμε μια σοβαρή πολιτική συζήτηση ώστε να βρούμε λύση στα προβλήματα μας, όταν δεν έχουμε ξεκαθαρίσει την πραγματικότητα και ζούμε στο δικό μας μικρόκοσμο; Αφου δεν εφαρμόστηκε ποτέ γιατί να μην το πιστεύουν, μήπως θα έπρεπε ο κόσμος να καταλάβει οτι το ΠΑΣΟΚ δεν ήταν ποτέ σοσσιαλιστικό; Έχετε βασικά κάποια ίδεα για το τι είναι σοσσιαλισμός με αυτά που μας λέτε, ένας σοσσιαλιστής δεν θα άφηνει ποτέ να γίνει κάτι τετοιο ένας αληθινός σοσσιαλιστής! γιάτι όπως με όλα ο παπανδρέου είπε οτι ειναι σοσσιαλιστής αλλα δεν ήταν, όπως πολλοί λένε οτι είναι χριστιανοι αλλα ζει κανένας χριστιανικά, και ρωτώ εγώ ποιος είναι ο σοσσιαλιστής/χριστιανός αυτος που το λέει ή αυτός που το κάνει;;

    Γιάννη, ολα καλά τα λές αλλά αυτά που έγιναν στην Αμερική δεν ισχύουν πια, τι θέλω να πω, στον καπιταλισμό ο στόχος είναι να πάρεις όσο περισσότερη υπεραξία γίνεται και όχι να δώσεις όσα περισσοτέρα μπορείς, οι Αμερικάνοι υοθέτησαν αυτό το σύστημα για να πετύχουν ανάπτυξη και μετά το καταδίκασαν, για μένα υπάρχουν 2 άκρα ο καπιταλισμός και όλες οι μορφές του και ο κουμμουνισμός διαλέγεις και πέρνεις, για το οτι ειπες για την Ελλάδα συμφωνώ απόλυτα, δεν γίνεται να μας κυβερνανε παπανδρεοι και καραμανλίδες και βενιζελοι μια ζωη η Ελλάδα δεν είναι δική τους εμείς όμως τους την δίνουμε, το πρόβλημα είναι σε εμάς και όχι αυτούς!

  3. Αγαπητέ Θωμά,

    Ο πραγματικός καπιταλισμός δεν έχει καμία σχέση με την υπεραξία. Ο καπιταλισμός υποστηρίζει την συσσόρευση μέσων παραγωγής (κεφάλαιο) και την αποταμίευση χρήματος σε προσωπικό και οικογενειακό επίπεδο. Η υπαραξία και όλα τα υπόλοιπα δεν έχουν να κάνουν με τον προγματικό καπιταλισμό και αυτό ακριβώς υποστήριξα : στην πραγματικότητα, σήμερα, υπάρχουν μόνο μορφές σοσιαλισμού που διαφέρουν μεταξύ τους στο ποιός ελέγχει το παχύ και σπάταλο κράτος. Στην εταιρειοκρατία που ζούμε ο έλεχος του κράτους έχει περάσει στις μεγάλες εταιρείες (μέσω της διαφθοράς και της εκλογής πολιτικών που εξυπηρετούν τα συμφέροντά τους) και στον κομουνισμό ο έλεγχος του κράτους βρίσκεται σε μία ελίτ, το κόμμα, που ελέγχει τα πάντα και δεν ελέγχεται από τίποτα. Άρα, όχι μόνο υπήρξε, σοσιαλισμός υπάρχει και θα υπάρχει μέχρι να τον ξαποστείλουμε.
    Όλα αυτά που ζούμε είναι σοσιαλισμός. Καπιταλισμός με μονοπώλια, κρατικές παρεμβάσεις και κανόνες παντού που επεκτείνονται συνεχώς δεν γίνεται. Άλλωστε όλοι παραδέχονται οτι το παγκόσμιο σύστημα είναι σύστημα μικτής αγοράς. Δηλαδή ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ. Ούτε καπιταλιστικό (ελεύθερη αγορα) ούτε κομουνιστικό (πλήρως ελεγχόμενη αγορά) αλλά ούτε και αναρχικό (ανυπαρξία αγορας).

    Πρέπει να χρησιμοποιούμε τους όρους με την πραγματική τους έννοια και όχι με αυτή που μας σερβίρουν τα ΜΜΕ.

    Ο σοσιαλισμός είναι από τις χειρότερες μορφές πολιτικής τοποθέτησης, άδικος σε όλα, εξισώνει όλους, δικαίοους και αδίκους, πλήν μιας πολύ μικρής ισχυρής ομάδας που τον ελέγχει, είτε είναι πολιτικοί είτε είναι μεγάλες εταιρείες και υψηλόβαθμα στελέχη. Αυτοί είναι που απολαμβάνου τα πάντα χωρίς να πληρώνουν τίποτα. Σίγουρα καλύτερα θα ήταν πραγματικός καπιταλισμός ή πραγματικός κομουνισμός.
    Κομουνισμός δεν υπήρξε ποτέ γιατί απλώς ότι εφαρμόστικε ήταν σοσιαλισμός. Οι ίδιοι οι “επαναστάτες” (με αμερικανικά και γερμανικά χρήματα) λένιν, τρότσκι και στάλιν παραδέχονται στα γραπτά τους και με τις πράξεις τους οτι δεν εφάρμοσαν τον κομουνισμό, γιατί και οι ίδιοι (υποτίθεται) δεν μπόρεσαν να βρούν τρόπο εφαρμογής. Στην πραγματικότητα βέβαια ποτέ δεν θέλησαν γιατί το πρόβλημά τους ήταν η εξουσία. Δεν μπορούμε να μιλάμε για κομουνισμό με ιδιωτικές τράπεζες και ξένες ιδιωτικές επενδύσεις όπως συνέβαινε στην σοβιετική ένωση. Απλά ένα είδος σοσιαλισμού είχαν οι άνθρωποι . . . Ένωση ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΩΝ σοβιετικών δημοκρατιών … Μην μπερδευόμαστε …

  4. Anonymous says:

    Δημήτρη έχεις απόλυτο δίκιο! Αυτά φωνάζουμε τόσα χρόνια και αντί να μας αντι-παρατάξει κάποιος μια γνώμη με λογικά επιχειρήματα αρκείται στο να μας “λούζει” με χαρακτηρισμούς τύπου “φασίστα” “δεξιόμουτρο” “ρουφιάνε της χούντας” και πάει λέγοντας και να μας ανεβάζει τον τόνο της φωνής του για να μας κάνει να σιωπήσουμε. Και επειδή δεν είμαι και πολύ μεγάλος σε ηλικία (28 χρονών είμαι) να μου λένε “έπρεπε ρε να ζεις τα χρόνια της δεξιάς για να βλεπες τότε”! Πίστεψε με υπάρχουν και θα υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν ότι το ΠΑΣΟΚ “εσωσε τη χώρα” γιατί το σύστημα προπαγάνδας στη χώρα μας δούλεψε και δουλεύει τόσο άριστα που θα το ζήλευε και ο Γκαίμπελς. Και όσο υπάρχουν Ελληνάρες που νιώθουν υπερήφανοι για τα μετάλλια που κατακτούσαν οι Έλληνες αθλητές τη δεκαετία του 90 βουτηγμένα στην ντόπα άλλο τόσο θα βγαίνουν και νεόκοπα “σοσιαλιστάκια” απο τα μπαρ της Μυκόνου και θα μας λένε “αν δεν ήταν ο Αντρέας ο δεν θα χες να πάρεις φάρμακα τώρα”!

Άφησε το σχόλιό σου