Real-Politics

Λιοντάρια ή γάτες;

του Κώστα Γιαννακίδη Η ανακοίνωση από το Μέγαρο Μαξίμου εκθέτει τους αρχηγούς. Και οι λεονταρισμοί ακούγονται περίπου σαν νιαούρισμα. Τι λέει ο πρωθυπουργός; Ότι οι αρχηγοί συμφώνησαν στους βασικούς άξονες διαπραγμάτευσης. Δηλαδή; Να, κατά λέξη: Ο Πρωθυπουργός και οι πολιτικοί αρχηγοί συμφώνησαν σε βασικά θέματα τα οποία, μεταξύ άλλων, αφορούν: Τη λήψη μέτρων εντός του 2012 για τον περιορισμό των δημόσιων δαπανών κατά 1,5% του ΑΕΠ. (Δηλαδή περικοπές δαπανών, κυρίως από το κοινωνικό κράτος. Ασφαλώς θα προβλέπουν και μείωση προσωπικού.) Την εξασφάλιση της βιωσιμότητας των επικουρικών συνταξιοδοτικών ταμείων. (Μία κόκκινη γραμμή γίνεται ροζ εδώ. Η βιωσιμότητα διέρχεται από το ύψος των συντάξεων...

Πέντε προτάσεις

Του Νίκου Γραικούση, 6.2.12Η διαδικασία των συνομιλιών για το PSI και η όποια κατάληξή τους, είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη νέα δανειακή σύμβαση και με τα νέα μέτρα που θα περιλαμβάνει αυτή.Η απαίτηση από την τρόικα για περικοπές μισθών, κατάργηση δώρων, μείωση ασφαλιστικών εισφορών, δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια εκβιαστική προσπάθεια συμπίεσης του μισθολογικού κόστους στην παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών, ως δώρο  στο επερχόμενο πολυεθνικό κεφάλαιο που ετοιμάζεται να κάνει μπίζνες στην Ελλάδα.Ήδη στις Ελληνικές μικρομεσαίες επιχειρήσεις είναι ανέκδοτο η έκφραση κατώτερος μισθός και ελάχιστος χρόνος εργασίας. Η τρόικα φροντίζει για τη θεσμική επιβολή της κατάργησης κάθε έννοιας εργασιακών σχέσεων,...

Να τελειώνει το σκάνδαλο με τη δανειοδότηση των κομμάτων

Του Θόδωρου Μαργαρίτη, www.aixmi.gr, 5.2.12Η σοβαρή αμφισβήτηση του πολιτικού συστήματος, τα φαινόμενα «μεταδημοκρατίας» και η εκτεταμένη αποχή των πολιτών από τις εκλογικές διαδικασίες συνιστούν στην Ευρώπη και την Ελλάδα ένα νέο τοπίο. Η αντιπροσωπευτική Δημοκρατία, με κύριο συστατικό στοιχείο τα μαζικά κόμματα, βρίσκεται πια σε δομική κρίση. Κεντρικό στοιχείο σε αυτή τη νέα κατάσταση είναι τα συμφραζόμενα του «πολιτικού χρήματος», τα προνόμια των πολιτικών, η κρατική επιχορήγηση. Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, συνεκτιμώντας τα αρνητικά δεδομένα της ελληνικής οικονομίας και την κριτική διάθεση των πολιτών, έχει από το ιδρυτικό της συνέδριο διατυπώσει τις εναλλακτικές τις προτάσεις. Αυτές συνοψίζονται στη δραστική...

Ακυβέρνητη πολιτεία

Tου Στεφανου Κασιμάτη, Καθημερινή, 5.2.12Αφότου εμφανίσθηκε στην σκηνή ως επίδοξος πολιτικός ηγέτης, πάντα είχα την απορία ποιος να είναι ο βαθύτερος λόγος ύπαρξης του Γιάννη Δημαρά στην πολιτική. (Εκτός, βεβαίως, από τον προφανή, για τον οποίο άλλωστε και αυτός ο Σαίξπηρ εισάγει κωμικά ιντερλούδια ακόμη και στις πιο σκοτεινές τραγωδίες του...) Θέλω να πω, δηλαδή, ποια σκοπιμότητα υπηρετεί, για λογαριασμό του πεπρωμένου του έθνους; Την περασμένη Δευτέρα, ο πρόεδρος του «Αρματος Πολιτών» έδωσε στη δημοσιότητα ένα κείμενο, μια ανοιχτή επιστολή προς τον Φόλκερ Κάουντερ, τον επικεφαλής της Κ.Ο. του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος στην ομοσπονδιακή Βουλή, με αφορμή την προτροπή του Γερμανού πολιτευομένου προς την...

Το λαϊφστάιλ θρηνεί στο Μεταγωγών

Tου Νίκου Γ. Ξυδάκη, Καθημερινή, 5.2.12Aλλος με χειροπέδες προφυλακισμένος για χρέη προς το Δημόσιο, άλλος πουλάει το σπίτι του για να μην πάει φυλακή, άλλος λουφάζει και περιμένει τη σειρά του. Το λαϊφστάιλ πέθανε, λένε. Δεν πέθανε τώρα, διορθώνω. Εχει πεθάνει από καιρό, τώρα εξαπολύθηκε η δυσωδία των πτωμάτων του. Η εγχώρια βιοτεχνία του λαϊφστάιλ -εκδότες, μοντελίστ, δημοσιογράφοι, μοντέλες, γλάστρες, τηλεπερσόνες, πάρτι άνιμαλ, ντίλερ, κωθώνια, θύματα- γεννήθηκε στη δεκαετία του ’80 και άνθησε όσο κυκλοφορούσε ορμητική η δίψα της ανόδου, ο θαυμασμός για την αρπαχτή και άφθονο μαύρο χρήμα. Εξέπνευσε όταν μαράθηκαν όλα αυτά. Παρήγαγε αέρα. Ηταν μια φούσκα, Η φούσκα, που μέσα της όμως περιείχε τον τοξικό αέρα του...

Η κρίση είναι και τραπεζική

Του Τάσου Τέλλογλου, www.protagon.gr, 5.2.12Ο Γιώργος Παπανδρέου εμφανίστηκε απόλυτος μπροστά στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ. Είπε ότι δεν πρόκειται να αποδεχθεί επανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών με προνομιούχες μετοχές που δεν θα επιτρέπουν παρεμβατικό ρόλο στο δημόσιο. Ετσι επιχείρησε να χαράξει και μία διαχωριστική γραμμή από τη Ν.Δ που δείχνει πιο ελαστική απέναντι στους ντόπιους τραπεζίτες. Το 2008 η ΝΔ επιχείρησε να σώσει το μέτοχο μίας μεγάλης συστημικής τράπεζας με τα περίφημα 30 δισ. του κυρίου Αλογοσκούφη. Δεν θέλησαν όλες οι Τράπεζες να συμμετάσχουν σε αυτό το πρόγραμμα διότι δεν το είχαν όλες ανάγκη. Όμως εξαναγκάστηκαν. Στη συνέχεια το κράτος διεύρυνε την πάγια λογική του –επί δεξιών και αριστερών...

Το προγραμματισμένο ναυάγιο. Τι νόημα έχει να μιλάμε για κρίση σε μια κοινωνία όπου όλοι αισθάνονται αθώοι και άμοιροι ευθυνών

Κώστας Ντιος, The crossing of the lake, 2007Του Δημοσθένη Κούρτοβικ, ΝΕΑ, 4.2.12Αν πρέπει να κρίνουμε από τον δημόσιο λόγο που εκφέρεται στην Ελλάδα εδώ και δύο χρόνια, υπάρχει ένας, ένας και μόνο τομέας που έχει μείνει ανέγγιχτος από την κρίση: οι συνειδήσεις. Με λιγοστές εξαιρέσεις, δεν διακρίνουμε σε όσα διαβάζουμε και ακούμε κανένα σοκ, καμιά τραυματικότητα, κανένα ράγισμα της φωνής, καμιά αναστάτωση της σκέψης, καμιά ανάγκη επανεξέτασης προηγούμενων πεποιθήσεων. Ολοι θεωρούν ότι δικαιώθηκαν για όσα έλεγαν πάντοτε. Για τους κεντροαριστερούς φταίει ο νεοφιλελευθερισμός, για τους νεοφιλελεύθερους ο κρατισμός, για τους κομμουνιστές ο καπιταλισμός (όπως και για το κάθε τι), για τους αναρχοαυτόνομους, τι άλλο, η εξουσία,...

Ο Αλαίν Μπαντιού για τις αραβικές εξεγέρσεις. Η δημοκρατία στην παγκόσμια «εποχή των ταραχών»

Του Βαγγέλη Μπιτσιώρη, Αυγή, ΑΝΑΓΝΩΣΕΙΣ,  5.2.11Alain Badiou, Le réveil de l’histoire (Lignes, Παρίσι, Οκτώβριος 2011).Στο τελευταίο βιβλίο του υπό τον τίτλο Le réveil de l’histoire (Η αφύπνιση της ιστορίας, Οκτώβριος 2011) ο Αλαίν Μπαντιού εξετάζει τις πρόσφατες «ταραχές» («émeutes») που ξέσπασαν ανά τον κόσμο: Γαλλία, Ελλάδα, Αγγλία, Kίνα, Ιράν, Παλαιστίνη, Μεξικό και αλλού,  κυρίως όμως στις αραβικές χώρες. Παραθέτω εκτενώς δύο αποσπάσματα από την εισαγωγή του, που εκθέτουν ανάγλυφα και συνοπτικά το πλαίσιο αλλά και τη θεματική του εν λόγω βιβλίου: Α. «Η τωρινή χρονική στιγμή είναι στην πραγματικότητα αυτή της πρωταρχής μιας παγκόσμιας λαϊκής έγερσης [levée] [...]. Ακόμη τυφλή, αφελής, διάσπαρτη, χωρίς ισχυρή έννοια και χωρίς διαρκή οργάνωση,...

Μας αξίζει αυτός ο συνδικαλισμός;

Του Γιώργου Σιακαντάρη, www.protagon.gr,  4.2.12Ίσως ποτέ η χώρα δεν είχε ανάγκη του συνδικαλιστικού κινήματος απ’ όσο αυτό το διάστημα. Σήμερα στην Ελλάδα τίθενται υπό αμφισβήτηση κατακτήσεις του εργατικού και συνδικαλιστικού κινήματος, οι οποίες αφορούν τα δικαιώματα των συλλογικών συμβάσεων, την προστασία των συνθηκών εργασίας, το ωράριο, τον ελεύθερο χρόνο, την προστασία των κοινωνικά ασθενέστερων. Πολλά απ’ αυτά ήσαν κατακτήσεις του εργατικού κινήματος, όταν αυτό εξέφραζε σε μεγάλο βαθμό το γενικό και συλλογικό συμφέρον. Στη Δυτική Ευρώπη αυτά τα δικαιώματα των εργαζόμενων επιτεύχθηκαν κυρίως μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, κατά τη διάρκεια του μεγάλου συμβιβασμού μεταξύ Κεφαλαίου και Εργασίας....

Δυο ιστορικοί συζητούν για τον φοβερό 20ό αιώνα

Του Γρηγόρη Μπέκου, ΒΗΜΑ, 4.2.12Ο Αγγλος Τόνι Τζουντ και ο Αμερικανός Τίμοθι Σνάιντερ επιστρατεύουν τις γνώσεις και τις εμπειρίες τουςΔυο έγκριτοι επιστήμονες και ταυτόχρονα ταξιδιώτες κουβεντιάζουν για τα πολλά αναπάντητα ερωτήματα που μας κατέλειπε ο αιώνας που έφυγε. Ο Αγγλος Τόνι Τζουντ, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης και συγγραφέας του εμβληματικού έργου «Postwar: A History of Europe Since 1945» («Μετά τον Πόλεμο: Μια ιστορία της Ευρώπης μετά το 1945», Penguin Press, 2005) έφυγε από τη ζωή τον Αύγουστο του 2010 εξαιτίας μιας ανίατης ασθένειας σωματικού εκφυλισμού. Ηταν τότε 62 ετών.Yπήρξε ένας από τους πιο παρεμβατικούς διανοούμενους στις Η.Π.Α και αυθεντία στην ιστορία της Ευρώπης.Ο Τζουντ ήταν ένας μαρξιστής...